Enakku end eh kidaiyaathu..ha ha ha!...koodiya viraivil...

வர்ணம்- ஒரு டக்கால்டி பார்வை - நல்ல படம்

வணக்கம் நண்பர்களே!

சமீப காலமாக தலைமறைவு வாழ்க்கையில் லயித்த நான் திடீரென்று இப்போது எழுத முன் வரும் காரணம் நல்ல விஷயம் நாலு பேரை சென்றைய வேண்டும் என்ற உந்துதல் தான். என்னுடைய சில பதிவை ஏற்கனவே படித்தவர்களுக்கு, "என்னடா இவன் எப்போ பார்த்தாலும் புலம்பறான்"ன்னு கண்டிப்பாக ஒரு சலிப்பு இருக்கும். இன்னும் புலம்புவதற்கு நான் சலிக்காவிட்டாலும் மற்றவர்களை ஏன் சலிப்படைய செய்ய வேண்டும் என்ற அதே சலிப்பு எனக்கு. ஆனால் இன்று ஒரு மிக நல்ல திரைப்படத்தைப் பற்றி எழுதியே தீர வேண்டும் என்று முடிவோடு களம் இறங்கி இருக்கிறேன். ( அவ்வளவு சீக்கிரத்தில் உங்களை எல்லாம் விட மாட்டேன்... ஹி ஹி )

வர்ணம் - இது தாங்க நான் சொல்ல வந்த படம். ப்ளஸ் டூ படிக்கும் டீன் ஏஜ் நாயகன்... அவன் செய்யும் வால் தனத்தால் தனது பள்ளியில் இருந்து டிஸ்மிஸ் செய்யப்பட அவனது தாய் மாமன் ஊருக்கு அங்குள்ள மற்றொரு பள்ளியில் படிக்க அனுப்பி வைக்கப் படுகிறான் அவனது அம்மாவால். தாய் மாமன் நடிகர் சம்பத். இவர்கள் உயர் குடியினர். அந்த ஊரில் தனது தாய் மாமன் மிகப் பெரிய நாட்டாமையாக இருப்பதைப் பார்த்து ஹீரோவுக்கு பெருமை. மாமனைப் போலவே தானும் ஆக வேண்டும் என்று நினைக்கிறான். அதே ஊரில் வசிக்கும் பிற்படுத்தப் பட்டோரின் நிலைமை முதல் காட்சியிலேயே கடையில் அலுமினிய தம்ப்ளரில் டீ வாங்கும் போதே உணர்த்தப் படுகிறது.


தனது வர்க்கத்தைப் பற்றி பெருமையாகப் பேசும், நடக்கும் ஹீரோ, தன மாமனைப் பார்த்து பெருமை கொள்ளும் அவன் எப்படி? எதனால் அவனது மாமனையே எதிர்க்கிறான்? சரி தான்... அதே பள்ளியில் படிக்கும் தங்கம் என்ற பிற்படுத்தப் பட்டோர் இனத்தை சேர்ந்த பெண்ணை முதலில் வெறுத்தாலும் பின்பு அவளது அன்பினால் ஈர்க்கப்பட்டு காதலிக்கிறான்.

இதற்கிடையில் ஹீரோவின் டீச்சராக வரும் "அழகி" புகழ் மோனிகா, சம்பத்தின் நண்பனின் தங்கை. சம்பத் மோனிகாவை அடைய அவரை மணம் செய்யத் துடிக்கிறார். ஆனால் மோனிகாவோ சம்பத்தின் டிரைவராக வரும் கேரக்டரை லவ்வுகிறார். அந்த டிரைவர் பிற்படுத்தப்பட்டோர் இனம் என்று அந்த ஊர்க்காரர்களால் சொல்லப்படும் வகுப்பை சேர்ந்தவர். பிளஸ் டூ படிக்கும் ஹீரோவின் தந்தையை கொன்றவராக காண்பிக்கப்படுகிறவர். அந்த பிரச்சினை காரணமாக தனது பெயரை அன்வர் என்று மாற்றிக் கொண்டு சம்பத்திடம் டிரைவராக வேலை செய்கிறார்.

இதற்கிடையில், "தென்மேற்குப் பருவக் காற்று" படத்தில் ஹீரோவாக நடித்தவர், பிளஸ்-டூ ஹீரோவின் காதலியான தங்கத்தின் அண்ணன். அதாவது மச்சான். சம்பத்திடம் தனது நிலத்தில் விளையும் காபிக் கொட்டைகளை விற்பவர். பின்தங்கிய வகுப்பில் மெத்தப் படித்தவர் அவர் அந்த ஊரில். தனது வீட்டில் கஷ்டம் என்று ஒருமுறை சம்பத்திடம் விளைச்சலுக்கு அதிக மகசூல் கேட்கையில் இருவருக்கும் மோதல் ஆரம்பிக்கிறது. இடையில் சம்பத்தின் நண்பர் ஒருவர் (அமெரிக்க -ரிடர்ன்) லாபத்திற்காக அங்குள்ள குறுநில விவசாயிகளை கைக்குள் போட்டுக்கொள்ள அதிக பணம் தர ஒத்துக்கொள்ள, "தென்மேற்கு" ஹீரோ அவரிடம் காபிக்கொட்டைகளை விற்கிறார். இதனால் கடுப்படையும் சம்பத் அவரை குண்டாங்கட்டாக தூக்கிக் கொண்டு வந்து மிரட்டி அடித்து அவர் வாயில் மலத்தை ஊற்றும் காட்சி அதன்பிறகு "தென்மேற்கு" நாயகன் ஆற்றில் வாயை கொப்பளித்து கொப்பளித்து வாந்தி எடுத்து குமுறி அலறுவது நெஞ்சை அறுக்கிறது.. அதை பார்க்கும் நம் பிளஸ்-டூ ஹீரோ சாதிக் கொடுமையை உணர்கிறான். தங்கத்துடன் ஏற்பட்ட காதலும் கூட சேர்ந்து கொள்ள மனிதன் ஆகிறான்.

ஆனால் சம்பத்தோ, கடன் திருப்பி தர இயலாத பிற்படுத்தப் பட்டோர் சமூகத்தை சேர்ந்த பெண்களை, சிறுமிகளை கபளீகரம் செய்யக் கூடிய ஆள். கணக்கை கணக்கு பண்ணி முடித்துக் கொள்பவர். ஒரு நாள் தங்கமும் அந்த நிலைக்குத் தள்ளப் பட, ஹீரோ தன மாமனைப் பார்த்து முற்றிலும் கடுப்பகிறான். ஏற்கனவே ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமாக உள்ள ஒரு கோயிலில் முனி நடமாடுவதாக யாரும் போக பயப்படும் கோவிலில், பிளஸ்-டூ ஹீரோ செல்ல,,அங்கு அவனது டீச்சர் மோனிகாவும், தனது மாமாவின் டிரைவரும் பலான நிலையில் இருப்பதை பார்த்துவிடுகிறான். கூடவே தனது அப்பனைக் கொன்றவன் அந்த டிரைவர் தான் எனத் தெரிய, சம்பத்துடன் நிச்சயம் ஆன மோனிகாவும்- அது பிடிக்காமல் அவரின் காதலரான டிரைவருடன் எஸ்கேப் ஆகும் தருணத்தில் டிரைவரைப் பிடித்து சரமாரியாக அடித்து, அதே மலைக் கோவிலில் கட்டி வைத்து விட்டு, தனது மாமனான சம்பத்துக்கு தகவல் சொல்லிவிடுகிறான்.

இதைக் கேட்டு கொதிப்படைந்து இருவரையும் கொல்ல வரும் சம்பத், இடையில் பிளஸ் டூ நாயகனின் நிலை என்ன, மோனிகா- டிரைவர் ஜோடி என்ன ஆனது? வெண்திரையிலோ, திருட்டு வீ.சி.டியிலோ முடிவைக் காண்க...


ஒரு சாதியப் பிரச்சினைய மையமாக வைத்து அம்சமாக திரைக் கதை அமைத்திருக்கிறார் இப்படத்தின் இயக்குனர் எஸ்.எம் ராஜு. உறுத்தாத ஒளிப்பதிவும் இசையும். எடிட்டிங் பக்கா. இது கண்டிப்பாக பார்க்க வேண்டிய படம் பாஸ். அவ்ளோ தான் சொல்வேன். மற்றபடி இப்பதிவில் உயர் சாதி, பிற்படுத்தப்பட்டோர் என்று சொல்லியதற்காக என்னை மன்னிக்கவும். எனக்கு எப்படி எழுதுவது என்ற வார்த்தை பிரயோகம் அவசரத்துக்கு தோணவில்லை.

மீண்டு(ம்) வருகிறேன்! நன்றி வணக்கம்...

டக்கால்டியும் குடிமகனும்!

வணக்கம் நண்பர்களே...

நம்ம சிங்கார சென்னையில் தான் தினம்தினம் எத்தனை கதைகள்....நம்மை சுற்றி பல அனுபவங்கள்...அப்படி ஒரு அனுபவம் (ங்கள் !! ) சில மணிநேரத்துக்கு முன் எனக்கு ஏற்பட்டவை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்.

நாம் நமக்கு பிடித்த ஒரு பாடலை ரொம்ப நாள் கழித்து கேட்கிறோம் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அது எம்.எஸ்.வி யோ, இளையராஜாவோ, ரகுமானோ( நான் தமிழன் சமஸ்க்ருத எழுத்தை உபயோகிக்க மாட்டேன் (அய்யயோ சமஸ்க்ருத எனும் வார்த்தையில் 'ஸ்' எனும் எழுத்து வந்துவிட்டதே) (என்னாடா இது எஸ்.க்யு.எல் குயேரி மாதிரி மல்டிப்பில் ப்ராக்கேட்டோட போகுது ) ( எத்தனை பிராக்கெட் டா மெயின் வாய்சுக்கு போடுவ..கொய்யாலே)) !!!ஒ.கே எல்லாரும் ஆட்டையை கவனியுங்கள், நமக்கு பிடித்த பாடலை நெடு நாள் கழித்து கேட்கிறோம், கேட்ட பிறகும் அப்பாடல் நம் எண்ணத்தையும், மனசையும் விட்டு அகலாது, நம் மனதுக்குள்ளேயே ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும், ஒளிந்தவாறே அப்பாடல் தாளம் தப்பாமல் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும். அதைப்போலவே இந்த நிகழ்வும்.

இன்று அலுவலகத்தில் பெரிதாக வேலை எதுவும் இல்லை (வழக்கம் போலவே ஹி ஹி). ரொம்ப போர் அடிக்குதே என்று அலுவலகம் எதிரில் இருக்கும் டாஸ்மாக்குக்கு விசிட் அடித்தேன். (வாழ்க தமிழக அரசும், தமிழகமும்!!!) எப்போதும் போல ஒரு குவார்ட்டர் நெப்போலியன், மூணு வாட்டர் பாகெட், ஒரு கிளாஸ் துணையுடன் போதையை தலைக்கு ஏற்றிக் கொண்டிருந்த சமயம், ஒரு வயதான ஆள் சரக்குக்கு இரண்டு ரூபாய் குறைவாக வைத்திருந்த காரணத்தால் விற்பனையாளரிடம் வாக்குவாதம் செய்து அதில் தான் போராடி வாங்கிய 65 ரூபாய் சரக்கு மூலம் வெற்றியை ருசித்துக் கொண்டிருந்தார். இப்போது போக்குவரத்து நெரிசல் அதிகரித்து விட்ட ஜி.எஸ்.டி சாலை எதிர் ரோட்டிலே முக்தி நிலையை அடைந்த 'குடி'மகன் ஒருவன் வழியில் வரும் வாகனங்களை எல்லாம் வழிமறித்துக் கொண்டிருந்தான். ஏகப்பட்ட லாரிகளும், ஆட்டோக்களும், டூ-வீலர் பயணிகளும் அவனைத் திட்டியவாறே கடந்து சென்று கொண்டிருந்தனர்.

இதை கவனித்தவாறே நான் முக்தி நிலையை அடைய போராடிக்கொண்டிருந்தேன். பாதி முக்தியை அடைந்துவிட்டிருந்த நான், முழு முக்தியை அடைய குவார்ட்டரில் மிச்சம் இருந்த இன்னும் இரண்டு ரவுண்டுகளை முடிக்க ஆயுதமான போது, எனக்கு அருகே ஏற்கனவே குவார்ட்டருக்கு மேலே 90 அடித்த படி (அவர் வாங்கிய ஹாப் பாடில்லில் மீதி 90௦ தான் இருந்தது..ஹி ஹி) இருந்த ஒரு நபர், என்னைப் பார்த்து 'ப்ரதர் ஆர் யு வொர்கிங் இன் ****** கம்பெனி?' என்று பீட்டர் விட, நான் 'எஸ் சார்' என்றேன்.

"இப்பேர்ப்பட்ட கம்பெனியில் வேலை பார்க்கிறாய், நல்ல பாருக்கு போயி தண்ணி அடிக்க வேண்டியது தானே, இங்க ஏன் வந்தாய்?"
"இல்ல சார், பழகிடுச்சு, பாருக்கு போனா போதை தான் கெடைக்கும், அனுபவம் கெடைக்காது...நான் எப்பவும் அடிமட்ட மக்களோடவே இருக்க விரும்புறேன்"
"கிரேட்...நானும் அப்படி தான். காஞ்சிபுரம் கலெக்டரோட பி.எ நான், உனக்கு உன் கம்பெனியிலேயே ப்ரோமோஷன் வேணும்னாலும் கேளு இல்ல... வேற வேலையானாலும் சொல்லு நான் ஏற்பாடு பண்றேன். லைப்ல நெறையா நான் தப்பு பண்ணிருக்கேன், அதனால நெறைய இழந்துருக்கேன்"
"ரொம்ப தேங்க்ஸ் சார் எனக்கு நான் இப்ப பாக்குற வேலையே போதும், சிபாரிசு எல்லாம் எனக்குப் பிடிக்காது"
"ரொம்ப சுயமரியாதையோட பேசுறியே பா... ஐ லைக் இட்...இந்த மாதிரி இடத்துல உன்னை மாதிரி ஆளுங்கள மீட் பண்றது ரொம்ப கஷ்டம்...சரி வி.எஸ்.ஒ.பி கு அர்த்தம் தெரியுமா உனக்கு"
"வெரி ஸ்பெஷல் ஓல்டு பால்"
"யு ஆர் ராங் மை டியர் பிரெண்ட். இட்ஸ் வெரி ஸ்பெஷல் ஓல்டு பேல் அண்ட் நாட் பால். பேல் மீன்ஸ் தி கலர் ஆப் தி லிக்கர்"

இப்படி தொடர்ந்த உரையாடல், இறுதியில் "நான் இப்போ கூட ஒரு ஜாரியை செஞ்சுட்டு தான் வரேன். அவ என்ன ரொம்ப கம்பெல் பண்ணா, ஆனா நான் மெயின் மேட்டர்ல இறங்கல, வெறும் ஓரல் தான்...அவ என்னை கேவலமா பார்த்து சிரிச்சா..ஆனா என் பொண்டாட்டி தவிர நான் யாரையும் முழுசா அனுபவிக்க மாட்டேன்... நீ வரியா மறுபடியும் போலாம்"
"இல்ல சார், எனக்கு அதெல்லாம் பழக்கம் இல்ல"
"காசு நான் தரேன் யா...வா போலாம்"
"இல்ல சார்..சாரி...நான் கெளம்புறேன்"
"அட போடாங்....@#$%###$$%$"
"தேங்க்ஸ் சார்"

இதற்குள் முன் சொன்ன ட்ராபிக்கை மறித்த குடிமகன் இப்போது என் அருகில். என்னடா இன்னிக்கு ஒரே எழறையா இருக்கு என்று மனதுக்குள் நினைத்தபடி அவனை கடக்க நினைக்கையில், அவன் என்னிடம் 40௦ ரூபாயை கொடுத்து கட்டிங் கேட்டான். அப்போத்து தான் தெரிந்தது அவன் வட மாநிலத்தை சேர்ந்தவன் என்று. என்னிடம் இல்லை என்று இந்தியில் சொன்ன பின்னும் என்னை விடாமல் துரத்தி 90 கட்டிங் கேட்க, என் அருகில் இருந்த பள்ளிக்கூடம் முடிந்து வந்த இரு சிறுவர்கள் , எங்களைப் பார்த்து சிரிக்க, கோபத்தில் அவன் சிறுவர்களை அடிக்கப் போக, பொறுமை இழந்த நான் அவன் கன்னத்தில் நாலு அரை விட, மிரண்ட அவன் ஓட, நான் அவனை துரத்தி அடிக்க, ஏற்கனவே அவனது செய்கைகளை பார்த்துக் கொண்டிருந்த மக்கள் சுற்றி வளைக்க அந்த ஏரியாவே களேபரமானது.

மக்கள் அனைவரும் என்னுடன் சேர்ந்து அவனை குமுறி, அருகில் இருந்த போலீசிடம் ஒப்படைத்தது. நான் நடந்தவற்றை போலீசிடம் கூறி, விடை பெற்றேன். சுற்றி இருந்த பெருசுகள் சிலர், "இவனுங்களை எல்லாம் இப்படி தான் உடனே பிரட்டி எடுக்கணும். நாமளும் தான் இவ்ளோ நேரம் பாத்துக்கிட்டு இருந்தோம் ஆனா அந்த பையன் மிரட்டி அடக்கிட்டு அமைதியா போறான் பாருங்க" என்று சொல்வது என் காதில் விழுந்த போது வேட்டைப் பட நாசர்,மாதவன் கதாப்பாத்திரம் ஞாபகத்துக்கு வந்தது..

கடைசில என்னையும் (காமேடியனையும்) ஹீரோ ஆக்கிட்டாங்களே (முதல்வன பட க்ளைமாக்ஸ் போல படிக்கவும்)...!!!

சரி நான் கெளம்புறேன்... எங்கேயா? அடிச்ச மப்பு இந்த ரெண்டு பேர்னால அட்ரஸ் இல்லாம போயிடுச்சு இன்னொரு குவார்ட்டர் அடிக்க தான்...வர்ட்டா

'மாரியாத்தா' going somewhere climbed upon me!!! - கொலைவெறிப் பதிவு

வணக்கம் நண்பர்களே,

பதிவுலகம் பக்கமே சிறிது நாள் வராமல் தலைமறைவு வாழ்க்கையில் இருந்த என்னை, மீண்டும் ஒரு பதிவு போட வைத்த சம்பவம் இது.

இது கண்டிப்பாக ஆணாதிக்கம் சார்ந்த பதிவோ, பெண்ணியத்துக்கு எதிரானதோ இல்லை. மாற்றாக முழுக்க முழுக்க எனக்கு மட்டும் கடந்த மூன்று மாதங்களில் ஆறு முறை நேர்ந்த அனுபவம், விபத்து, கோபம், கடுப்பு ஏற்படுத்திய சம்பவங்களின் தொகுப்பே இந்த இடுகை. பெண்களை 'செக்சி' என்று அழைப்பதில் தவறில்லை என்று தேசிய மகளிர் குழு ஆணைய தலைவரே சொல்லிவிட்ட இந்நாளில் இதை பதிவிடுவது கூடுதல் சிறப்பாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

அதையும் மீறி, "ஏன் இப்படி ஆணாதிக்க வெறி பிடித்து அலைகிறாய்" போன்ற கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல எனக்குத் தெரியாது. பின்ன என்னங்க ஆணாதிக்கம் என்றால் என்னன்னு தெரிஞ்சா தானே நான் பதில் சொல்ல முடியும். வசூல்ராஜா படத்தில் கமல் சொல்லும் "கேள்வி என்னன்னு தெரிஞ்சா அதை வெச்சு பதில்னு ஏதாவது சொல்ல முடியும். எனக்கு தான் கேள்வியே தெரியாதே. நான் ராஜாராமன் இல்லை வெறும் டுபாக்கூர் ராமன்" வசனத்தை போல தான்.

சரி இப்போ மேட்டருக்கு போவோம். பாண்டி பஜார் கடைகளில் பேரம்பேசி வாங்கிய சுடிதார், அங்கேயே ஏதோவொரு பிளாட்பாரம் கடையில் அடிமாட்டு ரேட்டுக்கு வாங்கிய மாட்சிங் துப்பாட்டா, கம்மல், ஜிம்கி, நயன்தாரா கூலிங் கிளாஸ், காதில் ஐபாட் ஹெட் செட், இவற்றோடு அப்பன் காசிலோ, புருஷன் காசிலோ (அநேகமாக இன்ஸ்டால்மெண்டில்) வாங்கின ஸ்கூட்டியோ, ஆக்டிவாவோ. என்னாடா இதெல்லாம் என்று பாக்குறீங்களா? இதெல்லாம் தான் இன்றைய பாரதி கண்ட புதுமைப் பெண்களின் அங்கவஸ்திரங்கள்.

முழங்கை வரை தூசில் இருந்தும், சூரிய வெப்பத்திலிருந்தும் காப்பாற்றிக்கொள்ள க்ளவுஸ்,நயன்தாரா கண்ணாடி, முகத்தில் துப்பட்டாவை முகமூடி போல கட்டிக்கொண்டு,காதிலே ஹெட் செட்டிலே பாட்டு கேட்டுக்கொண்டு பல பேருக்கு சைலன்ட்டாக பாடைக்கட்டி கொண்டிருக்கிறார்கள் இந்த அழகான ராட்சசிகள்.

சரி இதெல்லாம் இப்போ உனக்கு எதுக்கு, அதான் ரோட்டிலே தினமும் இது மாதிரி எத்தனை பிகர்ஸ் நாங்க பாத்துட்டு இருக்கோம்னு நீங்க சொல்றது எனக்கு கேக்குது. பாஷா ரஜினி ஸ்டைல்ல சொல்லனும்னா "மேலே படிங்க". (மேலே என்றால் தொடர்ந்து படிக்கணும், ரவுசுக்குன்னே மீண்டும் முதல் வரியில் இருந்து படிக்க ஆரம்பிச்சிடாதீங்க)

நானும் இவ்வகை பெண்களை லுக்கு விடும் ஆசாமி தான் என்றாலும் சமீப காலமாக இப்படி யாரையாவது பார்த்தல் பத்திக்கிட்டு வருது. ஏன்னா...இப்படி தான் அன்னிக்கு ஒரு நாள்.....(நான் மேல இருக்குற விட்டத்தை பார்க்கிறேன்..கொசுவர்த்தி சுருள்...அட இன்னும் புரியலையா...பிளாஷ் பாகுங்க )

வேலூரில் இருக்கும் நண்பன் ஒருவனுக்கு உதவி செய்வதற்காக அவசரமாக சென்னையிலிருந்து கிளம்பினேன். வெள்ளிக்கிழமை ஆதலால், அனைத்து சாதாரண பேருந்துகளிலும் கூட்டம் வழிந்தோட, இறுதியில் பைக்கிலேயே செல்லலாம் என முடிவெடுத்து, செங்கல்பட்டிலிருந்து தாம்பரம்-பூந்தமல்லி பைபாஸ் வழியாக பூந்தமல்லி பிளை ஓவரை கடந்து, 'U' எடுத்து வேலூர்-பெங்களுரு புறவழிச்சாலை அடையும் போது என் பைக் சைலன்சருக்கு மிக அருகில் உரசியபடி நான் மேற்கூறிய பாவனைகளில் தோற்றம் கொண்ட ஒரு இளம்பெண் விடாது என்னை பின்தொடர்ந்து கொண்டும், அடிக்கடி ஹாரன் அடித்து கொண்டும் வந்து கொண்டிருந்தாள்.இதில் அவ்வப்போது ப்ளாஷ் பீம் லைட் வேறு அப்பெண் அடிக்க, அது என் சைட் மிறரில் பட்டு கண் கூசத் தொடங்கியது. கடுப்பில் நான் அந்த பெண்ணைப் பார்த்து கத்தியும் அது அவள் காதில் விழவில்லை. எதையும் கண்டுகொள்ளாது அவள் அப்பன் போட்ட ரோடு போல விரட்டுகிறாள். காரணம் ஐபாட் ஹெட் செட். உபயம் ஏதோவொரு எப்.எம்.


சென்னையில் பெய்த மழையின் உபயத்தால் எனக்கு இடது பக்கத்தில் சேரும் சகதியும் கொண்ட இரண்டடி பள்ளம். வலது பக்கம் ஒரு தனியார் அலுவலகப் பேருந்து. முன்னே ஒரு கார். எனக்கும் பேருந்துக்கும் இடையே உள்ள சிறு கேப்பில் அந்த பெண். இப்படியே சிறிது தூரம் பயணம் தொடர, எனக்கு முன்னே சென்ற கார் திடீரென்று ப்ரேக் போட, நானும் எனது வாகனத்தை நிறுத்த, என்னை ஒட்டி வந்த பேருந்தும் நிறுத்த, ஸ்கூட்டி ப்ரேக்கில் 'டிஸ்க் ப்ரேக்' இல்லாததால் என்னை பின்தொடர்ந்த அந்த பெண் எனது வண்டி சைலேன்சரில் வந்து மோதி நான் நிலைதடுமாறி சேற்றில் விழுந்து, ஹெல்மெட் சேற்றில் விழுந்து நனைந்து, பாக்கெட்டில் வைத்திருந்த எனது செல்போன் உடைந்து, மோதிய வேகத்தில் எனது வண்டியின் சைலேன்சரும், முன்னாள் உள்ள காரில் இடித்ததால் முன் சக்கர மட்கார்டும் காண நேரத்தில் உடைந்தது. மொத்தமாக இவற்றை எல்லாம் நான் சரி செய்ய 10 000 ரூபாய் காலியானது. பம்பரில் மோதி இடது காலிலே பலத்த அடி. 'பம்பர் ஹிட்டுன்னா இது தானா?" என்று விவேக் ஸ்டைல்ல மனதுக்குள்ளே கேட்டுகிட்டேன்.


சுதாரித்து எழுவதற்குள், அந்த புண்ணியவதி இன்னொருவன் தாலி அறுக்க எஸ்கேப்ப்ப்ப்ப்....

இதே நான் அந்த பெண்ணை இடித்திருந்தால் நம்ம மக்கள் என்னை டின் கட்டி இருப்பார்கள்.ஆனால் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த மக்கள்ஸ் எனக்கு உதவி செய்யவும்ம் முன்வரவில்லை, அந்த பெண்ணை மடக்கிப் பிடித்து விசாரிக்கவும் இல்லை.


இவங்க தான் இப்படினா போக்குவரத்து போலீஸ் இதுக்கும் மேல. பொதுவா இவங்க நடந்துக்குற மூணு விதமான அணுகுமுறைகளை பாப்போம்.


சினாரியோ 1 : தனியா ஒரு ஆண் (40 வயதுக்கும் குறைந்த) பைக்கில் சென்றால் அவனிடம் லைசென்ஸ், ஆர்.சி புக் செக் பண்றது, வாயை ஊதுன்னு சொல்றது, முக்கியமா ஹெல்மெட்டுக்கு பிடிக்கறது.


சினாரியோ 2 :அதே ஒரு 40 வயதுக்கு குறைந்த ஆண் மனைவியோடு ஹெல்மெட் இல்லாமல் பல அக்கப்போருகள் செய்து எந்த விதியும் பின்பற்றாமல் தாரளமாக செல்லலாம். அதுவும் புதுசா கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு ஜோடியாக வண்டியில சுத்துறவங்க பாதி பேருக்கு ட்ராபிக் சிக்னலே கண்ணுக்குத் தெரியாது.


சினாரியோ 3 : பெண்கள் (அனைத்து வயதினருக்கும், குழந்தைகளை தவிர்த்து) மற்றும் சீனியர் சிட்டிசன் எனப்படும் மூத்த 'குடி'மகன்கள். இந்த இரு வகையில் அடங்குவோர் நம் தமிழகத்தில் எதைப் பற்றியும் கவலைப் படவே தேவை இல்லை. லைசென்ஸ் வேண்டாம், ஆர்.சி புக் வேண்டாம், ஹெல்மெட் வேண்டாம்.


என்ன செய்ய, தமிழகத்தில் சட்டம் ஒழுங்கு மிகச்சிறப்பாக இருக்கிறதாம்!! மீண்டும் சந்திப்போம்.



டிஸ்கி: என்னோட ஆறு முகத்துல (ஆறு சம்பவங்கள்ள) ஒரு முகம் தான் காட்டி இருக்கேன். மிச்ச முகம் வேண்டாம். நான் ஆல்ரெடி நொந்துட்டேன்!

மாஞ்சா 22/09/2011

வணக்கம் நண்பர்களே!

மிக நீண்ண்ண்ண்...ட இடைவெளிக்குப்பின் உங்கள் அனைவரையும் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி... இடைப்பட்ட நாட்களில் நிறைய பயண அனுபவங்கள், நிறைய எழுத சங்கதிகள் இருந்த போதும், ஏனோ எழுத தோன்றவில்லை. பிறர் தளங்களை முன்பு போல தொடர்ந்து வாசிக்க முடிந்தாலும், பின்னூட்டமிட இயலவில்லை. இருப்பினும் பல புதிய பதிவர்களின் தளங்களும் எழுத்துக்களும் சற்று ஆக்கப்பூர்வமாகவும், படிப்பதற்கு ஆர்வமாகவும் இருப்பதைக் காணமுடிகின்றது. இரண்டு வருடங்கள் முன்பு நான் சென்னையில் இருந்த காலத்தில் அறிமுகப் பதிவராக இருந்த காலத்தில் பதிவர் சந்திப்பு என்பது மிக அரிதாக நடந்து கொண்டிருந்தது. அழைப்பு இல்லாமல் அதற்கு செல்வதற்கும் எனக்கு சங்கோஜமாக இருக்கும். ஆனால் இப்போது அடிக்கடி பதிவர் சந்திப்புகள் நடப்பதும், பல புதிய பதிவர்கள் கலந்துகொள்வதும் மனதுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.

சொல்லப்போனால் இந்த கலவை இடுகையான மாஞ்சாவும் கூட மிக நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின் என்னிடமிருந்து. இதற்கும் காரணம் இருக்கிறது.என் வாழ்வில் சில நல்ல நிகழ்வுகள் நடக்க இருப்பதால் அதை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளும் பொருட்டு இந்த இடுகை.

மரணத்தை நோக்கி இன்னொரு மைல் கல்:
உங்கள் அனைவரது ஆசியும், வாழ்த்துகளையும் எதிர்நோக்கி டக்கால்டி அன்புடன் வெளியிடும் இந்த செய்தி யாதெனில், ஆம்! இன்று முதல் எனக்கு 27 வயது முடிவடைகிறது. சொல்லிக் கொள்ளும்படி உருப்படியாக எதுவும் செய்யவில்லை என்றாலும், முடிந்த அளவுக்கு யாருக்கும் உபத்திரவம் செய்யாமல் இருப்பது நினைவுக்கு வந்து மனதுக்கு சிறு மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறது. மரணத்தை நோக்கி இன்னுமொரு மைல் கல் கடந்து விட்டேன் என்று மனது வரப்போகும் மரணத்துக்கும், மாற்றத்துக்கும் தைரியம் அளிக்கிறது.

கெட்டி மேளச்சத்தம்:
பொதுவாக எனக்கு பள்ளிக் காலத்திலும் சரி, கல்லூரிக் காலத்திலும் சரி என்னுடன் படித்த அனைவருமே என்னை தன் நண்பனாக கருதுவார்கள். நினைத்துப் பார்த்தால் எனக்கே அது சற்று வியப்பாக இருந்தாலும், அதற்கு காரணம் அடுத்தவர் பெர்சனல் விஷயத்தில் தேவை இல்லாமல் மூக்கை நுழைக்காததும், பட்டும் படாமல் இருந்ததும் தான் என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது. இருப்பினும் காலப்போக்கில் படிப்பு முடிந்து அனைவரும் சிதறி விட்ட இந்த தருணத்திலும் அடிக்கடி சந்தித்து பேசி மகிழும் வாய்ப்பு என்னை தனது உயிர் நண்பனாக கருதும் வெகு சிலர் ஏற்படுத்திக்கொடுத்திருக்கின்றனர். அப்படிப் பார்த்தால் எனது இந்த குறுகிய நட்பு வட்டத்தில் உள்ள என் உயிர் நண்பன் "அருண்"க்கு நிச்சயதார்த்தம் முடிந்துவிட்டது. வரும் அக்டோபர் மாதம் தன் காதலியை மனைவியாகக் கைபிடிக்க இருக்கிறான். உண்மைக் காதல் எல்லாம் இந்த காலத்தில் ஏது? என்ற கேள்விக்கு தான் 7 வருடமாக காதலித்து வந்த பெண்ணையே மதம் பாராமல் மணமுடிக்கப் போகும் அவனுக்கு எனது வாழ்த்துகளோடு உங்கள் வாழ்த்துகளும்!!!

பாபா படத்தில் ரஜினிக்கு கிடைத்த ஏழு மந்திரங்கள் போல, எனக்கு கிடைத்தது 24 மந்திரங்கள். என்ன குழப்பமாக இருக்கிறதா? நான் மந்திரம்னு சொன்னது எனக்கு மாதம் இங்கே கிடைக்கும் சம்பளத்தை. ஆம் கிடைத்த ஒரு ஆண்டு விசா முடிவடைந்துவிட்ட நிலையில் இன்னொரு ஆண்டுக்கான எக்ஸ்டென்ஷன் அப்ளை செய்தாகிவிட்டது. இன்னொரு வருடம் அமெரிக்கா வாழ்க்கை என்று நினைக்கும்போதே ஒருவித மனசலிப்பு. இருப்பினும் இங்கு இருந்த இந்த பதினோரு மாதத்தில் சிக்கனமாக செலவழித்து தங்கை திருமணத்துக்காக சில லட்சங்களை சேர்க்க முடிந்தது மட்டுமே ஆறுதல். நிச்சயதார்த்தம் நல்லபடி நடந்து முடிந்துவிட்டது. டிசம்பரில் திருமணத்துக்கு நாள் குறித்துவிட்டனர். என்னுடன் வளர்ந்து வந்தவளுக்கு திருமணம். நினைத்துப் பார்க்கையில் வேடிக்கையாக இருக்கிறது. சல்லிக்காசு பேங்க் பேலன்ஸாக என் அப்பா சேர்த்து வைக்க இயலவில்லை என்றாலும், சரியான தருணத்தில் எப்படியோ பணம் புரட்ட நானும் காரணம் என்பதை நினைக்கையில் பெருமிதமாக இருந்தாலும், விசா பிரச்சினையால் என்னால் அவள் திருமணத்துக்கு செல்ல இயலாது என்பது சற்று வருத்தம் தான். இப்படி இன்னும் எத்தனை இழப்புகளோ, இருக்கப்போகும் அடுத்த ஆண்டிலும்? காலம் தான் பதில் சொல்லும்.


பேசியதில் பிடித்தது:
நேற்று நண்பர்களுடன் அறையில் நிழல்கள் படம் பார்த்துக்கொண்டிருந்த போது, கதையின் நாயகனான ராஜசேகரன், வீணை வித்வான் சாருஹாசனிடம் வீணைக் கற்றுக் கொள்ள செல்லும் காட்சியில், சாருஹாசன், "நாளைக்கு நிறைஞ்ச அமாவாசை...நல்ல நாள்..நாளைக்கு வா" என்பார். இதைக்கேட்ட நண்பர் ஒருவர், "அமாவாசை நல்ல நாளா? பவுர்ணமி தான நல்ல நாள் என்பார்கள்" என்று கேட்க, அமாவாசை தான் வளர்ச்சியின் தொடக்கத்துக்கு அறிகுறி என்று நான் சொன்னேன். ஆனா அன்னைக்கு இருட்டா தான இருக்கும், அதெப்படி நல்ல நாள்ன்னு சொல்றாங்க என்றார். அப்போது தோன்றிய வரிகள் இவை.

"இருட்டிலே
வளர்ச்சியின் தொடக்கம்
அமாவாசையும் கருவறையும்"

இசையில் அசைபோட்டது:
மயக்கம் என்ன என்ற செல்வராகவனின் படத்தில் உள்ள பாடல்களின் தொனி மனதை எளிதில் கவருகின்ற விதத்தில் அமைந்திருக்கின்றன. குறிப்பாக "ஓட ஓட ஓட தூரம் குறையல" என்ற பாட்டை கேக்கும் போது ரோஜா படத்தின் "சின்ன சின்ன ஆசை" பாட்டின் எளிமையான ஸ்கூல் ரைம் மெட்டு ஞாபகத்துக்கு வருகிறது. வெல்டன் ஜி.வி

அதே போல இப்போது பதிவுலகமே பரபரத்து பேசும் எங்கேயும் எப்போதும் படத்தில் வரும் 'கோவிந்தா கோவிந்தா' பாடு எங்கேயோ கேட்ட மாதிரி இருக்கிறதே என்று ஒரு வாரமாக அசை போட்டு இறுதியில் அதன் சாரம்சத்தை கண்டுபிடித்து விட்டேன். இசைஞானியின் "ஓரம் போ..ஓரம் போ..ருக்குமணி வண்டிவருது" என்ற பாடலை சற்று மெதுவாக பாடுங்கள்.

"கோவிந்தா கோவிந்தா சென்னையில புது பொண்ணு"...

மீண்டும் சந்திப்போம்...நன்றி..வணக்கம்!!!

காதல் 'அரசி'யல்

நீ என்ன

அரசியல்வாதியின் மகளா?

நம் சந்திப்பின் போதெல்லாம்

ஐந்து நொடிக்கொருமுறையே

உன் பார்வையை

என் இதயத்தொகுதி மேல்

செலுத்தினாய்.

உன் இலவச

முத்தங்களுக்கும்

செல்லக் கொஞ்சலுக்கும்

ஏகமாய் துடித்தது

என் இதயம்.

கொடுத்த காதல் வாக்குறுதிகளை

நீ கொடுக்கும்

கடித்தத்தில் மட்டும்தான்

நிறைவேற்றினாய்...

அழகு தமிழ்

பழகு கவி பேசியே

என் அறிவை மயக்கினாய்...

உனக்கு பரிசளிக்க

காதல் வரியாக செலவழித்த

உழைத்து சம்பாதித்த ஊதியத்தை

நன்கு அனுபவித்தாய்...

காதல் ஒட்டு

கேட்டு வந்தேன்

என் ஒட்டு பெற

என்ன சலுகை என்றாய்?

உனக்கு

என்ன வேண்டுமோ கேள்

என்றதற்கு

எதுவும் வேண்டாம் எனக்கு

என் வோட்டு உனக்கு என்று

சரியென தலையாட்டினாய்...

தேர்தல் நாளன்று மட்டும்

ஏன் உன் ஓட்டை

இன்னொருவனுக்கு

மாற்றிக் குத்திவிட்டாய்...

இன்னும்

என்னிடம் சலுகைகளைக் கேட்க

உனக்கு என்ன தயக்கம்?

இன்னொருவன் தந்த சலுகைகளில்

உனக்கு என்ன மயக்கம்?

காதல் தொகுதியில்

டெபாசிட் இழந்தாலும்

நம்பிக்கையுடன் காத்திருக்கிறேன்

அடுத்த தேர்தலுக்கு...

இப்பொழுது என் கேள்விக்கு

பதில் சொல்

நீ என்ன

அரசியல்வாதியின் மகளா?

கார்ப்பரேட் கறவைமாடுகள் (தொடர்ச்சி)

கார்ப்பரேட் கறவைமாடுகள் (தொடர்ச்சி)

வணக்கம் நண்பர்களே! சென்ற பாகத்தில் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் நவீன கொத்தடிமைகள் பற்றிய கட்டுரையின் தொடர்ச்சி இது. சென்ற இடுகையை படிக்க இங்கே சொடுக்கவும்.

நமது நாட்டில் எவ்வளவோ சங்கங்கள், அமைப்புகள். ஜாதியில் ஆரம்பிச்சு பேதி போனா அதை அள்ளும் தொழில் செய்பவர்கள் வரைக்கும் தங்களுக்கென்று தனித் தனியாக சங்கம் வைத்து தனது உரிமைகளை நிலை நாட்டவும், பெற்றுக்கொள்ளவும், குறைந்த பட்சம் உரிமைக்காக குரல் கொடுக்கவேணும் போராடிக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஆட்டோ ஓட்டுனர்கள் முதல் சினிமா நடிகர்கள் வரை சங்கங்களின் வீச்சு கிளை விட்டு பரவி இருக்கிறது.

ஒவ்வொரு தொழிலாளியும் தனது உழைப்புக்கு ஏற்ற மரியாதையும், ஊதியத்தையும் பெறுவதற்கு இந்த சங்கங்களின் மூலம் போராடுகிறான். இந்த தொழிலாளர் சங்கங்கள் தான் பெரிய பெரிய பணமுதலை முதலாளிகளிடம் இருந்து ஒவ்வொரு தொழிலாளியையும் சிறிதளவேனும் காத்து வருகின்றது.

ஒவ்வொரு தொழிலாளியும் சங்கத்தில் இணைந்து இன்னொரு தொழிலாளியின் பிரச்சினைக்கு குரல் கொடுக்கிறான். இப்படிப்பட்ட சங்கங்கள் இல்லாத போது தான் கொத்தடிமைத்தனம், முதலாளித்துவம் போன்ற கண்ட கருமாந்திரங்கள் எல்லாம் உருவாகிறது. ஆனால் நம்மில் பலரோ சங்கம் என்றாலே கேலிக்கூத்தாக பார்க்கிறோம். அதுசரி நாம்தான் வீட்டை சுத்தமாக வைத்துக்கொள்ளாமல் வீட்டுக்குள்ளே செருப்பு போட்டு நடக்கின்ற ஆட்கள் ஆயிற்றே. தனக்கென்று ஒரு பிரச்சினை வரும்வரை நாம் கண்ணை மூடிக் கொண்டிருப்போம். கண் கெட்ட பிறகு ஆச்சார அனுஷ்டானத்துடன் சூரிய நமஸ்காரம் பண்ணும் அறிவாளிகள்...

இந்த நாட்டில் மிகப் பெரிய எண்ணிக்கையில் வேலை ஆட்களைக் கொண்டு செயல் படும் இரண்டே துறைகளுக்கு தான் சங்கங்கள் இல்லை. ஒன்று காவல் துறை. இன்னொன்று ஐ.டி துறை. நமது இயலாமை பயன்படுத்தி நமது உழைப்பை சுரண்டி தொந்தி பெருக்கும் கார்ப்பரேட் கம்பெனி முதலாளிகள், காக்கா கடி கடித்து தூக்கி வீசும் எச்சில் பருக்கைகளை ஊதியமாக பெற்றுக் கொள்வதில் தான் நமக்கு எவ்வளவு சந்தோஷம்.

இப்போது ஒரு உண்மை சம்பவம். வேலை முடித்து தனது அலுவலகத்திலிருந்து டூ-வீலரில் தனது நண்பருடன் பயணிக்கிறான் ஒரு ஐ.டி கம்பெனி வாலிபன். மெயின் ரோடுக்கு அந்த பக்கம் செல்ல சாலையை கடக்க எத்தனிக்கையில் ரோட் மீடியனில் சுமோவில் வந்த குடிகார பொறுக்கி கும்பல் அவர்கள் மேல் மோதுகிறது. இதை தட்டிகேட்ட தனது நண்பனுக்கு அடி விழுவதை பார்த்து அதனை தடுக்க அந்த இளைஞன் நினைப்பதற்குள் அவன் பைக்கையும் சேர்த்து அடித்து நொறுக்கிவிட்டு  காது கூசும் அளவுக்கு கெட்ட வார்த்தைகளால் அர்ச்சனை செய்து விட்டு கிளம்புகிறது அந்த கும்பல். பத்து நிமிடம் நடந்த அடிதடியில் உடை முழுவது கிழிந்து குருதி வழிந்தோட நசுங்கிய டூ-வீலரை எடுக்க முடியாமல் தடுமாறும் இவர்களுக்கு உதவி செய்ய அவ்வளவு நேரம் வேடிக்கைப் பார்த்துக்கொண்டு இருந்த ஒருவன் கூட வரவில்லை.

இது போன்ற இன்னொரு சம்பவம். அலுவலகத்திலிருந்து கிளம்பி ஒரு அந்திமாலை நேரம், அருகில் இருக்கும் டாஸ்மாக் சென்று மது அருந்திக் கொண்டிருக்கிறான் இருபத்தெட்டு வயது மதிக்கத்தக்க 'ஜாவா சுந்தரேசன்' போல தோற்றம் கொண்ட ஒருவன். தனது அலுவலக டென்ஷன்களை தற்காலிகமாக மெதுவாக மறந்து கொண்டிருந்த அவனுக்கு அன்று நேர்ந்தது அவன் வாழ்நாள் முழுவதும் மறக்க முடியாததாக இருந்திருக்கும். ஆம், அதே டாஸ்மாக் பாரில் அவன் அருகில் குடித்துக் கொண்டிருந்த 'நான் மகான் அல்ல' படத்தில் வரும் கும்பலை போலிருந்த நான்கு பேர் ஒருவரை ஒருவர் கலாய்த்துக்கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் பேச்சு அப்படியே தகாத வார்த்தைகளில் தொடர்ந்து அவர்களின் ஆத்தாளையும், செத்துப்போன முப்பாத்தாளையும் இழுக்க வெறி கொண்ட ஒருவன் குடித்துக்கொண்டிருந்த பீர் பாட்டிலை எடுத்து திட்டியவன் மண்டையில் உடைக்க, நான்கு பேருக்குள்ளும் கை கலப்பு தொடங்கியது. சிறிது நேரம் பாருக்குள்ளேயே ஒருவரை ஒருவர் துரத்தி அடித்துக்கொண்ட பின் அவர்களில் ஒருவனது கண் நம்ம ஜாவா சுந்தரேசன் மேல் பட இனி நடந்ததை உங்களுக்கு சொல்லி தான் தெரிவிக்க வேண்டுமா?

அதில் உச்சம் என்னவெனில், ஏதோவொரு டீல் அறுந்த பிகருக்காக அதுவரை அடித்துக்கொண்ட அவர்கள், "மச்சான் நம்ம பிரச்சினைக்கு காரணமே இவன மாதிரி ஆளுங்க தாண்டா...ங்கோ$# #&! அடிங்கடா அவன..." என்று ஜாவா சுந்தரேசன் தலையும் பதம் பார்த்து, துரத்தி துரத்தி அடித்தது தான்.

என்னடா வடிவேலு ஒரு படத்தில் "குஜராத்துல இப்படி தான் ஒரு சம்பவம் நடந்தது" என்று சொல்லுவது போல எவனுக்கோ நேர்ந்த சம்பவங்களை சொல்கிறானே... ஒருவேளை இது டக்கால்டிக்கு தான் நடந்திருக்குமோ? என்று சந்தேகப்படுகிறவர்களுக்கு, எனக்கு நடந்த ஒரு சம்பவம்.

பொதுவாக நான் எல்லாம் சாதாரண அரசுப் பேருந்தில் சென்னையிலிருந்து சேலத்துக்கு 95 ரூபாய் டிக்கெட் கொடுத்து கூட்ட நெரிசலில் சீட் கிடைக்காமல் படிக்கட்டில் அமர்ந்தபடி எட்டு மணி நேரம் பயணம் செய்யும் ரகம். எப்படியும் ஒவ்வொரு வார இறுதியும் ஊருக்கு செல்லும் போதெல்லாம் இதே கதி தான். எனினும் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் என்னைபோன்ற பல பங்காளிகள் சென்னைக்கு அடிஎடுக்கத் தொடங்கியதன் விளைவு, நான் அமர்ந்து செல்லும் படிக்கட்டுக்கும் பங்கம் விளைவிக்க, எனது டூ-வீலரிலேயே ஏழு மணிநேர பயணத்தில் சேலத்துக்கும்-சென்னைக்கும் அலைந்து திரிந்த காலம் அது. வெள்ளி இரவு ஏழு அல்லது எட்டு மணிக்குப் புறப்பட்டால் உளுந்தூர்பேட்டையில் பத்து மணிக்கு இரவு உணவு முடித்து பத்தரை மணிக்கு கள்ளக்குறிச்சி-ஆத்தூர் வழியாக சேலம் செல்ல இரண்டு மணியாகிவிடும். நீங்கள் யாரேனும் கள்ளக்குறிச்சி, ஆத்தூர், சேலம் ரோட்டில் இரவு நேரத்தில் தனியாக பயணித்திருந்தால் அது எவ்வளவு ஆபத்து நிறைந்தது, கஷ்டமானது என்று உங்களுக்கு புரியும். அதுவும் சாலைப் பனி நடந்து கொண்டிருப்பதால் எழும்பும் தூசி உங்கள் கண்களை, கோபமடைந்த விஜயகாந்த் கண் போல மாற்றிவிடும் வல்லமை கொண்டது. இரவு நேரமாதலால் கண்ணாடியும் அணிந்து கொண்டு செல்ல முடியாது.

அப்படிப்பட்ட ஒரு பயணத்தில் தான்  கள்ளக்குறிச்சிக்கு   முன் காட்டுக்கோட்டை என்ற இடத்தில் திடீரென்று முளைத்த ஒரு சோதனை சாவடியில், தன் கடமையிலிருந்து வழுவாத இரண்டு போலீஸ் அங்கிள்ஸ் என்னை வண்டியை நிறுத்தி வழி மறிக்க, நான் கொண்டு சென்ற பையில், துவைக்க எடுத்து சென்ற எனது அழுக்கு துணிகளை மட்டும் கண்ட அவர்கள் கடுப்பாகி, "டி.டி யா பண்ற?" என்று கேட்க, டி.டி நான் விஜய் டி.வி ல பொண்ணு தான...அதை நான் என்ன பண்ணேன்? என்று நான் முழிக்க, "பாரு இவன் பார்வையே சரி இல்ல...கண்ணை பாருயா எப்படி செவந்து இருக்கு...கண்டிப்பா டி.டி தான்... செக் பண்ணா தெரியும்...வாயை ஊதுடா" என்று சொன்னவுடன் தான் டி.டி என்றால் ட்ரங்கன் டிரைவ் என்பதே என் மரமண்டைக்கு புரிந்தது.

கண நேரத்தில் என் பைக் சாவியை புடுங்கிக்கொண்டு, சார்ஜ் சீட்டும் கையுமாக என்னை மிரட்டினார்கள். நானும் எவ்வளவோ கெஞ்ச, அவர்கள் "வண்டியை சீஸ் பண்ணுயா...கள்ளகுறிச்சி கோர்ட்ல வந்து ரெண்டாயிரம் பைன் கட்டிட்டு வந்து வண்டிய எடுத்துக்கோ" என்றனர். நானும் நடு இரவில், நடுக்காட்டில் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் விழிக்க,

"யோவ் புரிஞ்சுக்கோ...நடு ராத்திரி தனியா பைக்ல போற...எங்கயாவது போயி நீ விழுந்தா நாங்க தான் அலையணும்...எங்க வேலை பாக்குற?"
"சாப்ட்வேர் கம்பெனில சார்"
"அதான..அப்ப காசுக்கு பஞ்சம் இருக்காது இல்ல"
"அப்படியெல்லாம் இல்ல சார்"
"என்ன நொப்பிடி இல்ல...தம்பி காசு எப்ப வேணும்னாலும் சம்பாதிச்சுக்கலாம்...ஆனா உசுரு போனா சம்பாதிக்க முடியாது..."
'சரி எவ்ளோ வெச்சுருக்க...இவ்ளோ தானா? என்னய்யா சாப்ட்வேர் கம்பெனில வேலை பாக்குறன்னு சொன்ன..இவ்ளோ தான் வெச்சுருக்க? நடிக்கறியா? "
"இல்ல சார் இவ்ளோ தான் சார் இருக்கு. பக்கத்துல ATM கூட எதுவும் இல்ல சார். இப்ப என்னால இவ்ளோ தான் கொடுக்கம் முடியும்"
"சரி..போற வழியில ATM இருக்கும், அங்க போயி பணத்தை எடுத்துக்கோ, ஒழுங்கா பார்த்துப்போ..சாவுக்ராக்கி"
"சரிங்க சார்"
இப்படி நடந்து முடிந்த உரையாடலில் என்னிடம் இருந்த இருநூறு ரூபாய்களை சம்பாதித்துக் கொண்டு என்னை வழி அனுப்பி வைத்தனர்.

(தொடரும்...)

பவர் ஸ்டாரின் அடுத்தடுத்த படைப்புகள்

 வணக்கம் நண்பர்களே,

நம்ம பவர் ஸ்டார் டாகுடறு அடுத்தடுத்து என்னென்ன படங்களில் நடிக்கிறார் என்ற லிஸ்ட் உங்களுக்காக. இப்போவே உடல் அளவாலும், மனதளவாலும் முன்னேற்பாடக தயாராகிக் கொள்ளுங்கள்.

அண்ணன் விக் இல்லாம எவ்வளவு தெகிரியமா போஸ் கொடுத்துருக்காரு பாருங்க. அது சரி அவருக்கென்ன கவலை, அதைப் பார்க்கிற நாம தானே கவலைப்படணும். யோவ்!!! பார்ட்னர் பன்னிக்குட்டி இந்த மொத்த இடுகையும் உனக்கே சமர்ப்பயாமி!!!

யாரு சார் அந்த ஹீரோயினி தேவிகலா? அந்த பொண்ணோட சகிப்புத்தன்மை மற்றும் தைரியத்துக்காக எதாச்சும் ஒரு அவார்டு கொடுங்கப்பூ... அவ்வவ்வ்வ்வ்....

நம்ம டாகுடறு ஒரு விஷயத்துல மட்டும் ரொம்ப தெளிவா இருக்காருங்க. 'சுரங்கப்பாதை'ல யுவராணி, 'தேசிய நெடுஞ்சாலை'ல சங்கவி. ஒ.கே ஒ.கே. அட நான் அந்த சமாசாரத்தை சொல்லலைங்க. இந்த ரெண்டு ஹீரோயினி கூட ஆரம்ப காலத்துல நடிச்சு நம்ம டாகுடறு மாதிரியே பெரிய ஹீரோ ஆனா இன்னொரு டாகுடறு இருக்காரு. என்ன ஒரு ஒற்றுமை பார்த்தீங்களா?

இந்திரசேனா படத்துக்கு தான் ஐ ஆம் வெயிடிங். பிகாஸ் டூ லெஜெண்ட்ஸ் ஆர் அக்டிங் டுகெதர் யு நோ. ஆமாங்க நம்ம "18 வயசு புயலே' படப்புகழ் தமிழரசன் மற்றும் லத்திகா புகழ் 'டாகுடறு' இவுங்க ரெண்டு பேத்தையும் தான் சொல்றேன். எல்லாம் சரி அது யாருங்க இயக்குனர்? பேரை பார்த்தீங்களா? பன்ச் பரத் ஆம்... ஐயோ ஐயோ... அதெப்படி அண்ணனோட எல்லா படத்துக்கும் ஒரே இயக்குனர் இருக்காரு. அண்ணனோட கலை அற்பணிப்பை பார்த்து மிரண்டிருப்பாரோ?

இதெல்லாம் நம்ம அண்ணன் டாகுடறு சீனிவாசரை (ர்ர்ர்ர் ர்ர்ர்ர்...மரியாதை...நான் ர்ர்ர்அ வுடுலீங்க) பற்றி இணையத்தில் குவிந்த கமெண்ட்ஸ்.

ஆக மொத்தம் இன்றைய தேதியில கைவசம் நிறைய படங்கள் வைத்திருக்கும் 'பயங்கர' பிசியான ஒரே நடிகர் நம்ம அண்ணன் தான்.

இன்னிக்கு இந்த அளவுக்கு கொடுமை போதும்னு நினைக்கிறேன். மீண்டும் இதே போல எழவு கொட்ட வருகிறேன். ஹி ஹி...

நன்றி: Popcorn India Website



தித்திக்கும் இளமை - ஒரு டக்கால்டி ரிப்போர்ட்

வணக்கம் நண்பர்களே!!! எல்லாரும் நல்லா இருக்கீங்களா? இன்றைய இடுகை தித்திக்கும் இளமை என்ற ஒரு உலக மகா காவியம் பற்றி. 'உனக்கு தான் படம் பிடிக்கலைல அப்புறம் எதுக்கு அதைப் பற்றி கேவலமாக எழுதி ஒரு இடுகையை ஒப்பேற்றுகிறாய்' எனும் நண்பர்களுக்கு எனது பதில் 'பிடிக்காத படம் மொக்கை படம் என்று எதுவுமே கிடையாது. படம் எடுக்கும் விதத்தில் எவ்வாறு கோட்டை விடுகிறார்கள் என்பதில் தான் படத்தின் வெற்றி இருக்கிறது. பலருக்கு இம்மாதிரி லோ-பட்ஜெட் மொக்கை படங்கள் தெரியாமலே போகலாம். இதனால் இப்படங்களில் சொல்லப்படும் சில நல்ல விஷயங்கள் மக்களிடம் சேராமல் போகின்றது. எதோ ராமருக்கு உதவிய அணில் கணக்காக என்னால் முடிந்த சிறு முயற்சியாக சில லோ-பட்ஜெட் படங்களைப் பற்றி எழுதி வருகிறேன்.' அந்த வரிசையில் இந்த இடுகையில் நாம் பார்க்கப் போகும் படம் தான் 'தித்திக்கும் இளமை'.

படம் பேரை கேட்டுட்டு அண்ணன் சி.பி கணக்கில் குஜால் ஆகுவோர் ஏமாற்றம் அடைவீர்கள். இந்த படம் பேரு துள்ளுவதோ இளமை இல்லை 'தித்திக்கும் இளமை'. அநேகமாக இந்த படம் 5 வருடங்கள் முன்னாலேயே தயாரிக்கப்பட்டு 'நிதி' யின் விதியால் கிடப்பில் போடப்பட்டிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். ஆட்சி மாற்றத்திற்குப் பின் அலுத்துப் போயி வெளியிட்டிருக்கிறார் இப்படத்தின் தயாரிப்பாளர்.

நடிகர்கள்- தினேஷ், அல்தாரா, நிஷா, தலைவாசல் விஜய், மன்சூர் அலிகான், செந்தில், நிழல்கள் ரவி, சந்தானபாரதி, அஜய் ரத்னம், விஜய் கிருஷ்ணராஜ், பயில்வான் ரங்கநாதன், பாத்திமா பாபு, லக்ஷா

இயக்கம் - சந்திர மோகன்
தயாரிப்பு - எஸ்.சுப்பிரமணியம்
இசை - கே.மனிஷ்

படத்தின் துவக்கத்திலேயே பாதி காட்சிகளை ஊகித்துவிட முடியும். பால்காரர் காமெடியன் செந்தில்-சி.ஆர் சரஸ்வதி தம்பதியின் மகன், ஐயர் ஆத்து சந்தானபாரதியின் மகன், பணக்கார நிழல்கள் ரவியின் மகள், மலம் அள்ளும் "ஸ்டிக் இல்ல ஸ்டிக் மாதிரி" புகழ் நடிகரின் மகன் என ஒரு இளமைப் பட்டாளத்தின் வாலிபக் கூத்து எப்படி அவர்களுக்கு ஆபத்தாக முடிகின்றது என்று சொல்லும் படம்.

வழக்கம் போலவே தன் பிள்ளைகளை கஷ்டப்பட்டு படிக்க வைக்கும் பெற்றோர், அவர்களை ஏமாற்றி, தானும் ஏமாறுவது தெரியாமல் ஊர் சுற்றும் அவர்களின் பிள்ளைகள், அவர்கள் வாலிப வயதில் செய்கின்ற அநியாய தவறுகளுக்கு எப்படி யாரால் தண்டிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதே கதை.

இதில் ஒரே அறையில் வசித்து, 'என் புருஷனும் கச்சேரிக்கு போகிறான்' என்ற கதையை கல்லூரிக்கு செல்லும் மூன்று நண்பர்கள் மற்றும் அவர்களுடன் கல்லூரியில் படிக்கும் நாயகி ஆகியோரே கதையின் மையக் கதாப்பாத்திரங்கள். யாரையோ தேடி வந்து, வீடு தேடி அலைந்து பின்னர் இந்த மூன்று நண்பர்களின் அறைகளில் தங்கும் வைப் பேச முடியாத கேரக்டரில் ஒருவர். அவர் தான் படத்தின் உண்மையான ஹீரோ. மூன்று நண்பர்களில் ஒருவன் பால்காரராக வரும் செந்தில்-சி.ஆர்.சரஸ்வதி தம்பதியின் மகன்.மற்றொருவர் மலம் அள்ளும் 'ஸ்டிக் இல்ல ஸ்டிக் மாதிரி' வசன புகழ் நடிகரின் மகன். இன்னொருவன் ஆச்சார ப்ராமண குடும்பத்தில் பிறந்த சந்தானபாரதியின் மகன். ஆனால் வழக்கம் போல கூடப் படிக்கும் நாயகி மட்டும் செல்வச் சீமான் நிழல்கல் ரவியின் மகள்.இவர்கள் அனைவரும் கல்லூரி காலத்துக்கே உரிய இளமைத் துள்ளலில் இருக்க, இவர்களின் பெற்றோர் இவர்களை கஷ்டப்பட்டு படிக்க வைப்பதை மறந்து, அறையில் இருக்கும் அந்த மூன்று நண்பர்களும் எதிர்காலத்தைப் பற்றி கொஞ்சமும் கவலை இல்லாமல் ஊதாரியாக சுற்றுவதோடு மட்டும் இல்லாமல், வீட்டில் பெற்றோரை ஏமாற்றி காசு பிடுங்கி, மது,மாது என்று சுற்றுகிறார்கள்.

படத்தின் முதல் காட்சியிலேயே சந்தானபாரதியிடம் அவர் மனைவி,' ஏன்னா இன்னிக்கு அவனுக்கு பிறந்தநாள், நாம பகவான் கிட்ட வேண்டியபடியே விரதம் இருப்பனோல்யோ?' என கேட்க, 'போடி அவன் என் பையன்டி..அதெல்லாம் கரெக்டா இருப்பான்..நீ போட்டு குழப்பிக்காதே' என்று சந்தானபாரதி சொன்னவுடனேயே கட் பண்ணி ஒப்பன் பண்ண நம்ம ஹீரோ அங்கே தண்ணி அடிக்கும் காட்சி வருகிறது. அதுவும் ஒரு காட்சியில் கையில் காசு இல்லை என்று ஒருவன் சொல்ல இன்னொருவன், 'நம்ம மெஸ்ல வேலை பார்க்குறவன் இந்த நம்பரை கொடுத்தான். நீ நேரா அந்த வீட்டுக்கு போ, மெஸ் பேர சொல்லு...அந்த வீட்டு ஆன்ட்டி உன்னை உள்ளே கூப்பிடுவாங்க..போயி வேலைய முடிச்சுடு' என்பான். 'கரும்பு தின்ன கூலி வேறயா மச்சி' என்று அவனும் அதே போல செல்ல, ஒரு ஆன்ட்டியுடன் உடனே ஒரு சீன் பாட்டு.

அதுக்கப்புறம் வழக்கம் போல கல்லூரி சுற்றுலா செல்கின்றனர். அங்கே ஆளுக்கொரு பிகரை உஷார் பண்ணுகின்றனர். பிறகு ஒவ்வொருவரு ஜோடிக்கும் இடையே நடக்கும் காமக் காட்சிகள். ஹீரோயின் கற்பம் தரிக்கிறாள். டாக்டரிடம் சென்று யதார்த்தமாக கற்பத்தை கலைக்க சொல்கிறாள்.

ஊதாரிகளைப் பற்றி சொல்லும் இப்படி போகிற ஊதாறிக் கதையில், இந்த மூன்று பேரும் அனுபவிக்கும் சுகம் போதாமல் அந்த மெஸ்ஸில் வேலை பார்ப்பவன் திருடும் செல் போன்களை வாங்கி அதில் ஏதேனும் பெண்கள் படம் இருந்தால் அதை மார்பிங் செய்து ஆபாச படங்களாக நெட்டில் ஏற்றி சமூகத்துக்கு சேவை செய்ய, இதில் இவர்கள் ரூமில் வந்து தாங்கும் வாய் பேச முடியாத நபரின் தங்கை படமும் அவ்வாறு வர, மனமுடைந்த தங்கை தீ வைத்து தற்கொலை செய்துவிட, அவர்களை பழிவாங்க வருபவர் தான் அந்த வாய் பேச முடியாதவர். பலர் போல மிமிக்ரி செய்யும் தனது தங்கைக்கு நிச்சயம் செய்தவரின் உதவியுடன் திட்டம் போட்டு ஒவ்வொருவரையும் எரித்துக் கொலை செய்கிறார். இறுதியில் போலீசில் சரணடைந்து, சிட்டிசன் பட ரேஞ்சில் கோர்ட் காட்சிகள் வர, சமூகத்துக்கு செல்போனால் ஏற்படும் சில அபாயங்களை கருத்து சொல்கிறார். அதையும் மீறி நீதிமன்றம் தண்டனையை வழங்க தானும் அங்கேயே தற்கொலை செய்து தன் தங்கை சென்ற இடத்துக்கே போய்விடுகிறார்.

நாமும் கிட்டத்தட்ட பட முடிவில் நடைபிணமாகிறோம். போலீசாக மன்சூர் அலிகான். பல இடங்களில் சிரிப்பை வரவழைக்கிறார். அதுவும் ரவுடிகளிடம் அவர் பேசும் பாடி லாங்குவேஜ் சூப்பர். தலைவாசல் விஜய் என்ற ஒரு நல்ல நடிகர் ஒரு மொக்கை கானா பாட்டுக்கு மட்டும் முமைத்கான் போல பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார். மேலும் வக்கீலாக வரும் பாத்திமா பாபு, மற்றும் நாயகியின் அப்பாவாக வரும் நிழல்கள் ரவி ஆகியோர் வரும்போது மட்டும் திரைப்படம் பார்க்கின்ற உணர்வு வருகின்றது.மற்ற நேரங்களில் எதோ மெகா சீரியல் போல இருக்கிறது. வாழ்க்கைல ரொம்ப போர் அடிக்குது, எல்லா படமும் பார்த்துட்டேன், என்ன பண்றதுன்னு தெரியலைன்னு சொல்றவங்க இந்த படத்தை பாருங்க. வெகு விரைவில் இதே போல இன்னொரு படத்துடன் வருகிறேன். நன்றி!

கார்ப்ரெட் கறவைமாடுகள்

வணக்கம் நண்பர்களே!!!

நீண்ட நாளைக்குப் பின் உங்களை அனைவரையும் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி. அனைவரும் நலமாக இருப்பீர்கள் என்று எண்ணுகிறேன். வேலைப் பளு காரணத்தால் பலரது தளங்களுக்கு அடிக்கடி வர இயலவில்லை என்றாலும் நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் வாசித்து வருகிறேன். பின்னூட்டம் இட நேரமில்லை. அதற்கு அடியேனை மன்னிக்கவும். நெல்லை பதிவர் சந்திப்பு மிக அருமையாக நடந்து முடிந்ததை எண்ணி மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். இதை மிகச்சிறப்பாக நடத்திய ஆபிசர் அண்ணனுக்கும், கலந்து கொண்டு சிறப்பித்த பதிவுலக நண்பர்களுக்கும் எனது வாழ்த்துகளும்,வணக்கங்களும், நன்றியும். (குற்றாலத்தில் குரங்கு கடி வாங்கிய அண்ணன் சி.பிக்கு எனது சிறப்பு வாழ்த்துகள். கூட்டிச் சென்ற அண்ணன் மனோவுக்கு எனது பாராட்டுக்கள்..ஹி ஹி) .

 

இன்றைய இடுகை சற்று சீரியசும், செண்டிமெண்டும் கலந்த இடுகைங்க. எனவே இதை வாசிக்க பொறுமை இல்லாதவங்க தயவு செய்து இதோட எஸ்கேப் ஆகிடுங்க. இன்றைய இடுகையின் தலைப்பு "கார்ப்ரெட் கறவைமாடுகள் ". சுமார் இருபது வருடம் முன்னர், கல்யாண சந்தையில் கவர்ன்மென்ட் மாப்பிளைகள் ஏகபோக விற்பனைக்கு பெண்வீட்டாரால் வாங்கப்பட்டனர். அடுத்த பத்து வருடத்தில் வங்கி பணியாளர்களும், ஆசிரியர் மாப்பிளைகளும் திருமணச் சந்தையில் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். மாறிவரும் காலப்போக்கில்,அதிவேகமாக இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டில் அடியெடுத்து வைக்கத் தொடங்கியதிலிருந்து, கம்ப்யுட்டர் இஞ்சினியார்களும், அமெரிக்கா மாப்பிளைகளும் சிறிது காலம் ஹிட் லிஸ்ட்டில் இருந்தனர். செப்டம்பர் ௨௧ இரட்டை கோபுர தாக்குதல், உலகப் பொருளாதார வீழ்ச்சியினால் வேலை இழப்பு போன்றவற்றால் அவர்களும் சோடை போக ஆரம்பித்த இந்த கால கட்டத்தில், கார்பரேட் நிறுவனத்தில் வேலை பார்க்கும் ஒரு கணிப்பொறி பொறியாளன் படும் அவஸ்த்தைகளை நான் நேரில் கண்ட சில சம்பவங்களை வைத்து எழுதுகிறேன். அதைப் பற்றிய ஒரு சிறு அலசல்.பார்ப்போமா?

குறிப்பாக இந்த இடுகையை "அவனுக்கென்ன பா அவன் புள்ளை சாப்ட்வேர் கம்பெனில வேலை பார்த்து மாசாமாசம் ஆயிரக்கணக்குல சம்பளம் வாங்குறான்" என்று புழுங்குபவர்களுக்கும், "சாப்ட்வேர் கம்பெனில வேலை பார்க்குற இல்ல, அப்போ உங்களுக்கு எல்லாம் காசுக்கு பஞ்சமே இல்ல" என்று டூ-வீலரை மடக்கி பணம் பறிக்கும் ட்ராபிக் போலீசுக்கும், "எல்லாம் நெறைய பணம் சம்பாதிக்கிறோம் என்ற திமிரு" என்று அறிவுரையை அள்ளி வழங்கும் நல்ல உள்ளங்களுக்கும் காணிக்கை ஆக்குகிறேன்.

சாப்ட்வேர் கம்பெனியில் வேலை என்றவுடன் வெளியில் இருந்து பார்ப்பவர்களுக்கு அதன் மாட மாளிகையில் ஒளிரும் கண்ணாடி பிம்பத்தின் வெளிச்சம் மட்டுமே தெரிவதால் அதில் உள்ளே மண்டையைக் குடைந்து பாடுபட்டு பணிபுரியும் மனிதர்களின் அவலங்கள் அவர்களுக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை. அதை தெரியப்படுத்துவதன் நோக்கமே இந்த பதிவு. எல்லோரும் படிக்கிறோம், அனைவரும் பெரும்பாலும் ஒரே துறையை தேர்ந்தெடுத்து படிப்பது கிடையாது. குடும்ப சூழ்நிலையும், பொருளாதாரமும் இதற்கு காரணமாகின்றன. இன்னும் வெகு சிலர் பத்தாம் வகுப்பு கூட முடிப்பது இல்லை. இருப்பினும் ஒவ்வொருவனும் தனது ஜீவாதராத்திற்காக எதோ ஒரு வேளையில் ஒட்டிக்கொள்கிறோம். ஆக இங்கு சம்பளம் மட்டுமே மாறுபடுகிறது. செய்கிற வேலை என்பது எதோ ஒரு வகையில் கடினம் தான் அல்லவா?

இன்றைய தேதியில் இந்தியாவில் அதிலும் குறிப்பாக தமிழகத்தில் மென்பொருள் நிறுவனத்தில் வேலை பார்க்கும் பெரும்பாலான இளைஞர்கள் நடுத்தர மற்றும் கீழ்நடுத்தர குடும்பத்தில் இருந்து கஷ்டப்பட்டு படித்து வந்தவர்களே. வெகு சிலரே சில்வர் ஸ்பூன் பீடிங்கில் வளர்ந்து பாக்கெட் மணிக்காக வேலையில் சேர்பவர்கள். அதுவும் ஒன்றிரண்டு வருடம் தான் அவர்கள் ஒரு நிறுவனத்தில் இருப்பார்கள். அதன் பின் மேல்படிப்புக்கோ, இல்லை தனது குடும்ப தொழிலை எடுத்து நடத்தவோ கிளம்பி விடுவார்கள். இவர்களில் பெரும்பாலானோரும் இவர்களுடன் பழகும் பல நடுத்தர இளைஞர்களும் மேற்கத்திய ஆதிக்கத்தில் மாறி வரும் கலாசாரத்தின் சிற்றின்பத்தை அனுபவிக்க நகரம் முழுதும் அலைபவர்கள். இவர்கள் மட்டுமே சமூகத்தின் கண்ணுக்கு தெரியும்.

ஆனால் தன் குடும்பத்துக்காக தனது இளமையை அடகு வைத்து மனதை அடக்கி இயந்திரத் தனமாக வாழும் பெரும்பாலான இளைஞர்களும் இதே கூட்டத்தில் இருக்கிறார்கள் என்று சொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.

இப்போது நான் சொல்லப் போவது ஒரு உண்மை சம்பவம். ஒரு ஞாயிற்றுகிழமை அன்று ப்ரொடக்ஷன் ரிலீசுக்காக பணிபுரிய சென்ற பெண்ணை பலாத்காரம் செய்திருக்கிறார்கள். பிரதான சாலையிலிருந்து அலுவலகம் இரண்டு கிலோ மீட்டர் உள்ளே இருக்கிறது. அதுவும் சென்னையின் புறநகர் பகுதியில். கேட்கவா வேண்டும்? ஆட்டோவுக்காக காத்திருந்த வடஇந்திய பெண்ணை ஏற்றிக் கொண்ட ஒரு ஆட்டோ, ஆட்டோ டிரைவரின் இன்னும் சில மூன்று நண்பர்களையும் ஏற்றிக்கொண்ட பின் பாதை மாறி அருகிலிருக்கும் ஒரு புதருக்கு செல்கிறது. கூட்டத்தில் ஒருவன் அப்பெண்ணின் வாயைப் பொத்திக்கொள்ள, இன்னொருவன் கத்தியை காட்டி பயமுறுத்த, உயிருக்கு பயந்த அப்பெண் "என்னை என்ன வேண்டும் என்றாலும் செய்து கொள்ளுங்கள், என்னை உயிருடன் விட்டு விடுங்கள்" என்று கூறியதை தொடர்ந்து நான்கு பேரும் சேர்ந்து அப்பெண்ணை அனுபவித்துவிட்டு அவளிடமிருந்த பணம் மற்றும் நகையையும் பிடுங்கிக்கொண்டு அவளை அங்கேயே விட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டார்கள். பாதிக்கப்பட்ட பெண் தான் பணிபுரியும் அலுவலகத்தின் எச்.ஆரிடம் முறையிட விஷயத்தை காதும் காதுமாக மூடி மறைத்து அப்பெண்ணுக்கு 25 லட்சம் கொடுத்து வேலையை விட்டு அனுப்பி விட்டார்கள். இது போல ஊருக்குள் இன்னும் பல கதைகள்.

(தொடரும்..)

காக்டெயில்

வணக்கம் நண்பர்களே! சமீபத்தில் வெளியான திரைப்படங்களில் நான் ரசித்த சில கதாப்பாத்திரங்களும், அதைப்போலவே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் நான் கண்ட சில மனிதர்களைப் பற்றிய இடுகை இது.

(1) "அவன்-இவன்" ஐனஸ்- இந்த கேரக்டரில் நடித்த குமார் போன்ற அச்சு அசல் உருவமும், அதே போல குசும்பும், வயதானாலும் அதற்கு சம்பந்தமே இல்லாத துள்ளலும், தன் மகனிடம் தனது காதல் கதைகளையும் தனது மகன் சைட் அடித்துக்கொண்டிருக்கும் பிகரை பற்றியும் வெளிப்படையாக பேசும் ஒரு கேரக்டர் தான் என் நண்பன் ஒருவனின் தந்தை. வீட்டுக்குளேயே தனது மனைவி, குழந்தைகள் முன்னாடி தண்ணி போடுவதில் இருந்து, மகனிடம் காசு கொடுத்து சிசர்ஸ் சிகரெட் வாங்கி வரச்சொல்லி அதை கெத்தாக புகைவிடுவது வரை அச்சு அசல் ஐனஸே தான்.இந்த குணாதிசயங்கள் கூட மாறிவிடக்கூடியவை. ஆனால் அந்த கேரக்டரை படத்தில் பார்க்கும் போது திரையில் என்னால் என் நண்பனின் அப்பாவை மிக எளிதாக உருவகப்படுத்திக்கொள்ள செய்தது இருந்த சொத்துக்களை எல்லாம் தனது வெகுளித்தனத்தால் இழந்த பின்னும் அந்த மனிதனது வாழ்க்கை முறையில் கொஞ்சம் கூட குறையாத உற்சாகம் தான். இந்த கேரக்டரைப் பற்றியும், படத்தைப் பற்றியும் நிறைய முரணான கருத்துக்களும், விமர்சனங்களும் வந்திருந்தாலும் நான் ரசித்தேன். ஆனால் ரசித்தது ஐனசை இல்லை, என் நண்பன் கமல் அப்பா உமல் பாய் (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) என்பவரை தான்.

(2) "ஆரண்ய காண்டம்" காளையன்- இதுவும் ஒரு வாழ்ந்து கெட்ட ஜமீன் கேரக்டரே. ஆனால் இந்த கேரக்டரை படத்தில் பார்க்கும் போது என் மனதுக்குள் தோன்றியது என்னவோ என் அப்பா தான். அதுவும் தனது மகனிடம் "நீயும் அப்படி சொல்லாதடா!" என்று அழுது கொண்டே தன் மகனை தேற்றும் காட்சி அருமை. அதுவும் அந்த சின்ன பையன் தன் அப்பனின் பொறுப்பின்மையையும், கையாலாகாத்தனத்தையும் கண்டு எரிந்து விழுவது போல பேசும் காட்சிகள் நான் என் அப்பனிடம் சிறு வயதில் பேச நினைத்தவை. அப்பன் மேல் அதீத கோபம் இருந்தாலும் பயந்துபோய் மனதுக்குள்ளேயே திட்டிக் கொள்வேன். அதுவும் இறுதியில் "உங்க அப்பான்னா உனக்கு பிடிக்குமா?" என்ற கேள்விக்கு அந்த பையனின் அசால்ட்டான உடல்மொழியுடன் கூடிய பதில் அட்டகாசம். இந்த சோமசுந்தரம்-மாஸ்டர் வசந்த் (காளையன்-கொடுக்காபுளி) மனதில் நச்சென்று ஒட்டிக்கொள்ள காரணம் அது என் சொந்த புரானாத்தை கொஞ்சம் சுரண்டிப் பார்த்ததால் எனலாம்.

(3) "அவன்-இவன்" வால்ட்டர் வணங்காமுடி- இந்த கேரக்டரை அநேகமாக நீங்களும் உங்கள் பள்ளியிலோ அல்லது கல்லூரியிலோ பார்த்திருக்கலாம், பழகி இருக்கலாம். ஆமாங்க எங்கள் பள்ளியில், நாங்கள் படித்த வகுப்பில் சூரியநாதன் (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) என்ற நண்பன் இப்படி தான் இருப்பான். உடல்மொழி, பேசும் விதம், முகத்தை கோணலாக வைத்துக்கொண்டு பழிப்பு காட்டுவது என்று இவன் செய்யும் அனைத்து சேஷ்டைகளும் பெண்கள் செய்வது போலவே இருக்கும். ஆண்கள் மட்டுமே படித்த பள்ளியில் இப்படி இருந்தால் அவனுக்கு என்ன பெயர் வைத்து அப்போது அவனை கூப்பிட்டிருப்பார்கள் என நான் சொல்லி உங்களுக்குப் புரியவேண்டியது இல்லை.அதே சூரியநாதன் இன்று பிரெஞ்சு தாடியுடன் எங்கள் ஊரில் டூ-வீலரில் கெத்தாக வலம் வருகின்றான் என்று அவனைப் பார்த்த என் நண்பர்கள் சொல்கின்றனர்.

(4) "அவன்-இவன்" கும்பிடுறேன் சாமி- இந்த கேரக்டர் யாரென்று நீங்களே கண்டுபிடித்து பின்னூட்டத்தில் சொல்லுங்கள். ஒரு சின்ன க்ளூவுக்காக இந்த காட்சி. அதிகமாக தண்ணி அடித்துவிட்டு விஷாலைப் பற்றி ஐனசிடம் "நீ நடிகன் டா..த்ரிஷா உனக்கு தாண்டா!!!ஆனா நான் இப்படி தான் உன்கூட எப்பவுமே முறைச்சிக்கிட்டே இருப்பேன்" என்று சொல்லும் போது ஆர்யா தனது நடிப்பு திறமையை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

(5) "ஆரண்யகாண்டம்" பசுபதி - நாம் வாழ்கையில் ஓடாத நாளே இல்லை எனலாம். பணத்துக்காகவும், நல்ல சுகமான வாழ்க்கை முறைக்காகவும், தனது குடும்பத்துக்காகவும் என இப்படி எதோ ஒன்றுக்காக நாமும் ஓடிக்கொண்டே தான் இருக்கிறோம். ஆனால் இதில் எத்தனை பேர் நம்மில் இலக்கை அடைகிறோம்? இந்த ஓட்டத்தின் போது நான் பலமுறை நிதானித்து சிந்தித்து பார்ப்பதுண்டு. இந்த காரியத்தை எதுக்கு பண்றோம்? ஏன் பண்றோம்? இதனால் வரப்போகும் பிரச்சினையை எப்படி சமாளிக்கலாம்? என்று. இந்த படத்திலும் திரும்பிய பக்கமெல்லாம் (பசுபதி) சம்பத்தை துரத்த, அவர் ஓடிக்கொண்டே ஒவ்வொரு சிக்கலையும் தீர்க்க ஊகிக்கும் காட்சி அம்சம்.

இதே போல இன்னும் சில கேரக்டர்களுடன் மீண்டும் வருகிறேன்.பொறுமையுடன் வாசித்த அனைவருக்கும் நன்றி!!!

ஒரு குவார்ட்டருக்காகவா இவ்ளோ கலாட்டா?

வணக்கம் நண்பர்களே !!!

மொக்கைத் தனமா இடுகை எழுதி ரொம்ப நாள் ஆயிட்டதால..(அட யாருப்பா அது அங்க "இவன் எழுதுற எல்லாமே மொக்கையா தான் இருக்கு, இதுல மொக்கைனு சொல்லி ஒரு இடுகையா?என்ன வாழ்கைடா இது ?!" என்று கல் எடுக்குறது) இன்னைக்கு கொஞ்சம் மொக்கை போடலாம்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். (ஆமா இவரு பெரிய ஐ.நா சபை லீடரு முடிவு பண்ணிட்டாரு..ப்ளாகை ஒப்பன் பண்ணி வெச்சுட்டு ஓட்டுப் பிச்சை எடுக்கப்போவுது இதுக்கு லவுட்ட பாரு)

இன்னைக்கு எதைப் பற்றிய மொக்கைனா, ஒரு கற்பனை கலந்த மொக்கை. உலகத்தில பெட்ரோல் உற்பத்தி குறைந்து வருவதையும், அதனால் விலைவாசி உயர்வதையும், இன்னபிற பிரச்சினைகளையும் ஒவ்வொரு இந்தியனும் அறிவான். அதே போல உலகில் மது உற்பத்தி (பொண்ணு பேரு இல்லீங்க..மது என்றால் சாராயம்,சரக்கு, சோமபானம், உற்சாகபானம்..ஹி ஹி!!!) குறைந்தால் என்னென்ன விளைவுகள் ஏற்படும் என்பதை (ஆமா இவரு பெரிய அணு விஞ்ஞானி...விளைவுகள் பத்தி விலாவரியா விளக்க வந்துட்டாரு...அணு விஞ்ஞானிகளே விளைவுகளைப் பத்தி கவலைப்படறது இல்ல...இவரு புத்தி சொல்றாராம்... )மையமாகக் கொண்ட கற்பனை கலாட்டாக்கள் உங்கள் பார்வைக்கு. இதில் தல கவுண்டரின் மைன்ட் வாய்சும் கூடவே அடைப்புக் குறிக்குள்...(யப்பா இவன் தமிழ் இம்சை தாங்க முடில டா சாமி...இதுக்கு பேதியே பரவால்லடா யம்மா...)

(1) மாப்பிள்ளை வீட்டு வரதட்சணை சீதனமாக தங்கத்துக்கு பதில் மாப்பிள்ளை வீட்டாரின் வசதிக்கேற்ப மது புட்டிகளின் எண்ணிக்கை வாங்கப்படும். இல்லையென்றால் கன்னிப்பெண்கள் கன்னியாகவே காத்திருக்க வேண்டியது தான். பாரத மாதவே எம் தாய்க்குலங்களை காப்பாற்று...(டேய் டேய் டேய்..இந்த ஜிகினா வேலையெல்லாம் என்கிட்டே வுடாதடி... முதல்ல ஊர்ல இருக்குற குளங்களை எல்லாம் ஒழுங்கா தூர் வாருங்கடா..தாய்க்குலங்களை அப்புறம் காப்பாத்திக்கலாம்...அது என்னா எவனுக்கு சமூக அக்கறை வந்தாலும் தாய்க்குலமே தந்தைக்குலமேன்னு இறங்கிடுறீங்க...படுவா பிச்சு புடுவேன்..)

(2) மதுபான தொழிற்சாலைகளில் வேலை பார்க்கும் மாப்பிள்ளைகளுக்கு திருமண சம்பந்தம் முடிக்க பெண்ணைப் பெற்றோர் போட்டி போடுவார்கள்.மாப்பிள்ளை டாஸ்மாக்ல வேலை பாக்குறாரு என்பது இன்றைய ஐ.டியில வேலை பாக்குறாரு என்பது போல ஒரு மிகப்பெரிய கவுரவ அந்தஸ்தாக கருதப்படும். (நல்ல குடும்பம்...ஏர்ல பூட்டுன எருமை மாதிரி... குட் பாதர்...குட் மாதர்...குட் பொண்ணு... இவனுங்க எல்லாம் வொஸ்ட்டு மா...கடன் வாங்கி கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுத்துட்டு அப்புறம் வயசான காலத்துல பொலம்பியே மண்டையப் போட்டுடுவானுங்க...அட ஊருக்குள்ள இந்த தொழிலதிபருங்க தொல்லை தாங்க முடியலப்பா..குவார்ட்டர் பாட்டிலை ப்ளாக்ல விக்குறவன் எல்லாம் தொழிலதிபர் ஆயிடுரானுங்க)

(3) "பத்து வருஷத்துக்கு முன்னாடி நம்ம நாட்டோட அந்நிய செலாவணி வெறும் 2000 கோடி ரூபாய்..ஆனா இப்போ 8 லட்சம் கோடி ரூபா..திஸ் இஸ் ஆல் பிகாஸ் ஆப் டாஸ்மாக்" என்று பெருமை பீத்திக்கொள்வார்கள் மதுபானம் சம்பந்தமான துறையில் வேலையில் இருப்போர்...(அடேய் அடி அடேடி..இப்படியே நீ பேசிகிட்டு இருந்த வாயில வறட்டி கொளுத்தி போட்டுருவேன்..டேய் இங்க வாடா...அடச்சே போடா..போடா டேய் போடடா...)

(4) மதுபானத் துறை என்ற புதிய அரசியல்துறை உருவாக்கப்படும். அந்த துறையைப் பெறுவதற்கு மந்திரிகள் மத்தியல் பலத்த போட்டி நிலவும். பொதுப்பணித்துறையை யாரும் சீண்ட மாட்டார்கள். (அரசியல்னாலே இதெல்லாம் இருக்கறது தான..ஆயிரம் என்குயரீஸ்..ஆயிரம் என்கேஜ்மென்ட்... )

(5) திரைப்படங்களில் மதுபானம் அருந்தும் காட்சிகள் குறையும்...இல்லையெனில் பெரிய பட்ஜெட் படத்தில் மட்டும் குடிக்கும் காட்சிகள் இடம்பெறும். மெகா பட்ஜெட் படங்களில் கதாநாயகன் மதுபானம் நிரம்பிய ஸ்விம்மிங் பூலில் குளிப்பது போன்ற காட்சிகள் ரசிகர்களின் பெரும் எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்யும்.லோ பட்ஜெட் படம் எடுப்போரெல்லாம் செட் போட்டு எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியது தான். சரக்குக்கு பதிலாக வெறும் தண்ணீரையோ இல்லை குளிர்பானங்களையோ குடிப்பது போல காட்சி வைத்து ஒப்பேற்றலாம்.(அடங்கொன்னியா இப்பவே இவனுங்க தொல்லை தாங்க முடில...சுதிய ஏத்துறேங்கறானுங்க அப்புறம் சுதிய   இறக்கனும்கிறானுங்க...இதுல இது வேறயா? கண்ண கட்டுதுடா சாமி )

(6) மதுவுக்காக நாட்டில் கொலை,கொள்ளை,அடிதடி போன்ற சம்பவங்கள் அதிகரிக்கும். பெரும் பணக்காரர்கள் போட்டி போட்டுக்கொண்டு மது பாட்டில்களை ஏலம் எடுத்து வாங்கி செல்வார்கள்.(அஹ்ஹான் நான் என்ன இளிச்சவாயனா...இந்த மாதிரி எந்த படுவா பண்ணினாலும் மூஞ்ச அப்படியே செவுத்துல வெச்சு தரதரதரன்னு தேச்சு புடுவேன்...அப்புறம் குடிக்கறதுக்கு வாய் இருக்காது...மொழுக்கட்டினு தான் சுத்தணும்)

(7) "இன்றைய விஸ்கி மற்றும் பிராண்டி நிலவரங்களை காணலாம்" என்று வணிகச் செய்திகளில் விலை நிலவரங்கள் இடம்பெறும். ஏறுதா இறங்குதா என்று வாயைப் பிளந்துகொண்டு மதுபான பங்குகளில் முதலீடு செய்த கூட்டம் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கும். (ஆமா..ஒலக நடப்ப தெரிஞ்சிக்கிட்டாராம்... )

(8) உலகக்கோப்பைக்கு பதிலாக குவார்ட்டர் பாட்டிலை மையமாக வைத்து அனைத்து விளையாட்டுப் போட்டிகளும் நடைபெறும். போட்டியில் வென்று குவார்ட்டர் பாட்டிலை எப்படியாக கைப்பற்றுவோமென்று அணித் தலைவர் தெரிவிப்பார். (டேய்..சிலம்புக்கு ஒரு கண்ணகி...கம்புக்கு இந்த காளிங்கன்..படுவா சுத்துனன்னு வையி...)

(9) எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக எந்த நாட்டில் மது உற்பத்தி அதிகம் இருக்கிறதோ அந்த நாட்டுக்கு தீவிரவாத முத்திரை குத்தி அமெரிக்கா போர் தொடுக்கும்.(ஆக பாட்டியும்,பேரனும் இருநூறு ரூவா கதவுக்கு தான் ப்ளான் போட்டிருக்கீங்க...அடத் த்த்தூ)

(10) இறுதியாக அக்கால தமிழ்த் திருவள்ளுவர்கள் பலர் "புன்னகை இருக்க பொன்னகை எதற்கு?" என்பதெல்லாம் பழமொழி, "மாது இருக்க மது எதற்கு?" என்பது புதுமொழி என்று இலக்கியம் படைத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். (இன்னும் எத்தனை நாளைக்கு தாண்டா திருப்புகழையே பாடிகிட்டு இருப்பீங்க..அவனவன் கம்ப்யூட்டர்ல பல்லு வெளக்கிட்டு இருக்கான்..நீங்க இன்னும் திருப்புகழையே பாடிகிட்டு திரியுங்க)

என்ன மக்களே?இதுக்கே கண்ண கட்டுதா? எனக்கும் தான். இதே போல உங்களுக்கு தெரிஞ்ச,நீங்க யோசிச்ச இந்த மாதிரி விஷயங்களை பின்னூட்டத்தில் தெரிவியுங்க. பொறுமையுடன் படித்தமைக்கு நன்றி.மீண்டும் சந்திப்போம்!!!

கபாலி vs ககன்லால்சேட்

"துஜே தேகோ யெ ஜானா சனம்

ப்யார் ஹோத்தா ஹாய் தீவானா சனம்

அப் யஹான் சே கஹான் ஜாயே ஹம்

தேரி பாஹூன் மெய்ன் மர் ஜாயே ஹம்"

"இன்னா சேட்டு..பாட்டெல்லாம் ஷோக்கா கீது...செம குஜாலாகீற போல"

"ஹரே கபாலி...ஆமாம்பா ... நம்மல் சேட் பக்வான் புண்ணியத்துலே படா படா குஷியா இர்க்கான்...நிம்மல் எப்டி இர்க்கான்? "

" அட போ சேட்டு..உனக்கென்ன கந்து வட்டிக்கு துட்டு கொடுத்தே சவுக்கார்பேட்டைல நம்ம புள்ளைங்க ஏரியாவாண்ட வூட்ட கட்டிட்ட...எங்கள மாதிரி ஆளுங்க பொயப்பெல்லாம் படா பேஜாராக்கீது"

"நிம்மல் கஷ்டப்படறான் சேட்டு துட்டு கொடுக்கறான்...அதுக்கு நம்மல் இன்னா செய்வான் சொல்லுபா"

"கரீக்ட்டு தான்யா...முப்பது வருஷம் முன்னாடி பொண்டாட்டி,புள்ளைங்களோட வந்து டேரா போட்ட..இப்போ ஊரே உன் வூட்டு வாசல்ல தான் வந்து நிக்குது...மெய்யாலுமே நீ பெரிய ஆளுப்பா"

"ஹரே..இப்போ இப்படி தான் நிம்மல் சொல்லுது...ரெண்டு மாசம் முன்னாடி நிம்மல் ஆளுங்க யாரும் நம்மள்கிட்டே பணம் கேக்க வர்லே"

"அட அதுவா சேட்டு...ரெண்டு மாசம் முன்னாடி எலெக்சனு டைம்முபா..நெறய துட்டு கெடைக்கும்னு குஜாலா காத்துகினு இருந்தோம்...அதுவும் எலெக்சனு ஆப்பிசர்களுன்னால மெர்சல்லா பூடுச்சு"

"பாப்ரே...அப்றம் நிம்மல் இன்னா செய்தான்?"

"அப்பாலிக்கா இன்னா பண்ண முடியும்..கள்ள வோட்டு போட்டா துட்டு கொடுப்பாங்கன்னு நியூசு வந்துச்சு..ஏரியாலகீற புள்ளைங்க அல்லாத்தையும் இஸ்துகினு கொளத்தூர் பூத்துக்கு போயிட்டேன்...கடசில தலீவரு ஜெயிச்சுட்டாருல..அல்லாம் நம்ம புள்ளைங்களோட தெர்ம தான். ஆளுக்கு 1000 ரூவா கொடுத்தாங்கோ"

"ஹரே துஷ்மன்...பணம் வாங்கிட்டு வோட்டு போடுறே...அபி தேகோ, நிம்மல் வோட்டு போட்ட ஆத்மி பூரா நம்மல் ஊருக்கு போயிட்டாங்கோ"

"இன்னாமோ போ சேட்டு..உன்னாண்ட துட்டுகீது நீ 'லா' பேசற..எங்களாண்ட இன்னா கீது? கெட்ச்ச வரீக்கும் லாபம்னு பண்றோம். ஆமா சேட்டு இங்கன வந்து எப்புடி நீ தமிழ் கத்துகின ... எங்க தலீவரு தான் உன் ஆளுங்க பாஷைய எதித்துகினு உன்னோட காலத்துலேயே தண்டவாளத்துல தலய வெச்சாரு..எங்க புள்ளைங்க எல்லாம் ஹிந்தி தெர்யாம ரொம்ப பேஜார் ஆவுராங்கோ...மெட்ராச தாண்ட முடில..."

"அட போப்பா..நிம்மல் தலீவரு புள்ளைங்க எல்லாம் ஹிந்தி,இங்க்லீஷ் நல்லா பேசுவாங்கோ... இல்லைனா திகார்ல எப்டி அவங்கள் சமாளிக்கிறான்? நம்மல் மாதிரி ஆளுங்க எல்லாம் அப்போ ரொம்ப கஷ்டப்பட்டான்...ஹிந்தி பேசுனாலே நிம்மல் ஆளுங்கோ அடிப்பான்.இப்போ கூட அப்டி தான். வேற வழி இல்லாம சேட்டு டமில் கத்துக்கிட்டான் "

"யோவ் சேட்டு..நீ உஷாரான ஆளுதான்யா...சும்மா வருமாடா சோமாறிங்கற..நீயி சந்தோஷமா எதுக்கு பாடிகினு வந்தன்னு எனக்கு இப்ப தான் பிரியுது. சரி சரி!!! என் வூடு வந்துருச்சு நான் வரேன். ஈவ்னிங் உன் ஊட்டாண்ட வர்றேன்..கைமாத்தா 1000 ரூவா கடன் வேணும்பா"

 

"அச்சா..அச்சா..ஆவோ கபாலி ஆவோ..."

"துஜே தேகோ யெ ஜானா சனம்

ப்யார் ஹோத்தா ஹாய் தீவானா சனம்

அப் யஹான் சே கஹான் ஜாயே ஹம்

தேரி பாஹூன் மெய்ன் மர் ஜாயே ஹம்"

பட்டு மாமி-சேஷு மாமா @ 2016

"லோகத்துல ஜலத்துக்கு பயங்கர பஞ்சமாம்டி பட்டு...அக்னி வெயில் வேற மனுஷாள பாடாப் படுத்தறது" வியர்வையில் நனைந்திருந்த சட்டையை கழற்றி பட்டு மாமியிடம் கொடுத்தவாறே பேசினார் சேஷு மாமா.

"என்னண்ணா உளர்றேல்? நம்ம ஆத்துலயும், ஊர் ஆத்துலயும் தான் ஜலம் பேஷா ஓடுறதே... நீங்க என்னடான்னா இப்படி சொல்றேள்!"

'அடியே பட்டு...மறுபடியும் நீ ஒரு அசமஞ்சம் தான் ப்ரூப் பண்ணிட்டேடி...நோக்கு எப்போ பார்த்தாலும் தின்றது இல்ல தூங்குறது பத்தி தான் நினைப்பு ...அதையும் மீறினா சீரியல்...அதை தாண்டி லோகத்துல நடக்குறது எதுவும் உனக்கு தெரியாது..அஷடு..அஷடு..."

"ஒளராதேள்...என்கிட்ட சிண்டு முடியலைன்னா உங்களுக்கு பொறுக்காதே...விஷயத்தை ஷத்த தெளிவாதான் சொல்லுங்கோளேன்"

"பொறுடி..என்ன எங்க பேச விடுற?ஆத்துக்கு வந்ததுல இருந்து நீயே தான் பேசிண்டு இருக்காய்...சரி நான் சொல்ல வந்தது வேற ஜலம்டி பட்டு"

"ஐயையே! என்னண்ணா வரவர அசிங்கமா பேசறேள்.."

"அடியே அஷடு...உன் பேரு பட்டுன்னு சரியாத்தான் உன் தோப்பனார் வெச்சுருக்கார். நான் விஷயத்தை சொல்லி முடிக்கறதுக்குள்ளேயே 'பட்டு பட்டுன்னு' குறுக்க பேசுறாய் நீ"

"நான் ஜலம்னு சொன்னது சாராயம்டி...போன ஆட்சியில எதிர்க்கட்சிகாரங்க எல்லாத்தையும் ஜெயில்ல புடிச்சு போட்டு கதிகலங்க வெச்சாளே...எல்லாமே அதனால தான்..."

"என்னண்ணா மொட்ட தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சு போடறாப்லன்னா நீங்க சொல்றது இருக்கு"

"ஆமாண்டி பட்டு..பத்து வருஷம் முன்னாடி இப்போ இருக்குறவா ஆட்சில இருந்தப்ப கூட சாராய சப்ளை எதிர்க்கட்சி குடோன்ல இருந்து தான் வந்தது. ஆனா போன ஆட்சில அந்த நன்றியை மறந்து சில நல்லத் திட்டங்களை எதிர்க்கட்சி ஆரம்பித்தது என்பதற்காகவே கிடப்பில் போட்டுட்டாள். அதன் விளைவு இப்போ தமிழ்நாடு முழுக்க சாராய சப்ளை தனது குடும்ப வாரிசான மணிமொழியின் மகனுக்கு கொடுத்துட்டா... ஏற்கனவே சப்ளை செய்து வந்த 'ருசி'யின் சாராய ஆலைகள் அனைத்துக்கும் சீல் வெச்சுட்டா."

"ஒஹ் அப்படியா செய்தி..."

"ஷத்த இருடி... இன்னும் இருக்கு சேதி...என்னதான் மணிமொழி மகன்கிட்ட பொறுப்பை கொடுத்தாலும் குடிமகன்களின் தேவையை பூர்த்தி செய்யும் அளவுக்கு உற்பத்தி செய்ய முடியவில்லையாம்...போன ஆட்சியில் மின்வெட்டுத்துறை அமைச்சர் இருந்தமாதிரி இந்த முறை மது ஒழிப்புத் துறை அமைச்சர் என்று எதிர்கட்சிகள் காய்ச்சு காய்ச்சுகின்றனவாம்."

"இவா எல்லாம் என்னைக்குதாண்ணா திருந்துவா?"

" அதில்லடி பட்டு இப்போ எல்லாம் பிறந்த குழந்தைக்கு கூட பாலுக்கு பதில் பிராந்திதான் தேவைப்படுது. உற்பத்தி அதிகப்படுத்த இன்னும் ரெண்டு வருஷம் ஆகுமுன்னு பேசிக்கறாங்க. இந்த மாதிரி குடிக்கறவா இருக்குற வரைக்கும் இவாளும் ஏமாத்தின்டே தாண்டி இருப்பா..சரி நேக்கு வேலைக்கு நாழியாறது...நான் புறப்படறேன்" என்று பட்டு மாமியிடம் விடைபெற்றார் சேஷு மாமா.

சபாஷ் சரியான போட்டி - ஒரு டக்கால்டி ரிப்போர்ட்

வணக்கம் நண்பர்களே!

தெரிஞ்சோ தெரியாமலோ போன இடுகைல கண்டிப்பா ஆணி புடுங்குவேன் சொன்னது எவ்வளவு பெரிய தப்புன்னு இப்போ தாங்க புரியுது. "உன்னை இவ்வளவு நாள் சும்மா விட்டதே பெருசு. இப்படியே விட்டா நீ இன்னும் பெரிய ஆள் ஆயிடுவ" என்று நினைத்து என் டேமேஜர், "நீ சமூகத்துக்காக ஒன்னும் புடுங்க வேண்டாம், முதல்ல நான் கொடுக்குற ஆணிகளை ஒழுங்கா புடுங்கு என்று நிறைய ஆணிகளை சொருகிவைத்துவிட்டு வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். ஆனா நாம யாரு, வெள்ளைக்காரன் கண்ணுலேயே விரல விட்டு ஆட்டுவோம்ல, அதான் டக்ளஸ்க்கே டக்கால்டி வேலை காமிச்சுட்டு இந்த இடுகையை எழுதுகிறேன்.

சபாஷ் சரியான போட்டி- அட இது புதுசா வெளிவந்து ஓடிகிட்டு இருக்குற படம் பேருங்க. முதல்ல படக்குழுவினர் விவரத்தை சொல்லிடுறேன்.

நடிப்பு: ஸ்ரீராம் கார்த்திக்,ஜெயராம்,ஸ்ரீரஞ்சனி,அஞ்சனா, மயில்சாமி,டெல்லிகணேஷ்,வையாபுரி,வேணு அர்விந்த் & வேணு அர்விந்த் மற்றும் பலர்.

இசை: தமன்

தயாரிப்பு: வி.ஆர்.ரகுநாதன்

இயக்கம்: வேணு அர்விந்த்

பாடல்கள்: நா.முத்துக்குமார்,கதிர்மொழி மற்றும் தரங்கை சூர்யா

படத்துல என்ன சொல்லவர்றாங்கன்னா... இது முழுக்க முழுக்க ஜாலியான படம் அதனால லாஜிக் பாக்குறவங்க எல்லாம் அதை மறந்துடுங்க என்று படத்தின் இயக்குனரே ரெண்டு மூணு காட்சில சொல்லிடுறாரு. ஜே.ஆர் (ஜெயராம்) என்கிற ஒரு மாஸ் ஹீரோ அரசியலுக்கு வரத்துடிப்பதைப் பற்றி தெரியாத படத்தின் உண்மையான நாயகன் (எஸ்.கே - அட தப்பா நெனைக்காதீங்க எஸ்.கேன்னா ஸ்ரீராம் கார்த்திக்) தனது துடுக்குத்தனத்தால் தனது தலைவனைப் பகைத்துக் கொள்வதும், அதன்பின் எப்படி வாழ்க்கையில் ஜெயிக்கிறார் என்பதையும் படத்தில் பார்க்கவும்.

படத்தில் பல ப்ளஸ் இருக்குங்க. முதலாவதா இயக்குனர் வேணு அர்விந்த். தனது முதல் படம் என்பதால் தனது மொத்த உழைப்பையும் யூஸ் பண்ணி இருக்காரு. மட்டமான திரைக்கதை அவ்வவ்போது தொய்வை ஏற்படுத்தினாலும் இறுதிக்காட்சியில் தனது நடிப்பிலேயே சுவாரசியப்படுத்திவிடுகிறார். படம் முழுதும் வியாபித்து இருக்கும் சின்ன சின்ன மொக்கை ஜோக்குகள் தான் படத்தை மொக்கைப் படம் ஆக்காமல் விட்டிருக்கிறது. இருப்பினும் இவரது இயக்கம் பாராட்டப்பட வேண்டிய ஒன்று.

அதுவும் முதல் காட்சியில் நாட்டில் பிரச்சினை நடக்கும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் மூணு பேரு காப்பத்துவது போல ஓடி வந்து "உங்களை காப்பாத்த எங்களால முடியாது.. வேறு ஒருத்தரு இப்போ வருவாரு" என்று சொல்லி ஓடிக்கொண்டே இருக்க தியேட்டரில் "வந்துட்டாண்டா" என்ற ஜெயராம் ஓபனிங் சாங் போட்டிருப்பது படா ஜோர்.

அடுத்ததாக ஜெயராம். தனக்கு கொடுக்கப்பட்ட ஜே.ஆர் கதாப்பாத்திரத்தை மனுஷன் நன்றாகவே செய்திருக்கிறார். குடித்துவிட்டு திருப்புகழ் சொல்லிக்காட்டும் சீன் ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம் என்பது போல. தனக்கு புகழ்ச்சி பரவ ஆரம்பிக்க ஆரம்பக்காட்சிகளில் இவர் தனது கைத்தடிகளான டெல்லிகணேஷ் மற்றும் வையாபுரியின் பேச்சை கேட்டு அரசியலில் நுழைய செய்யும் சேட்டைகள் பழசு என்றாலும் சிரிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. இறுதிவரை ஒரு மாஸ் ஹீரோ நிஜவாழ்வில் எப்படி இருப்பான் என்பதை பிரதிபலித்திருக்கிறார்.

அடுத்ததாக நடிகராக மீண்டும் வேணுஅர்விந்த் தான். இரட்டை வேடங்களில் ஒன்றான "ஹை- டெக்" திருடன் ஜேம்ஸ் கேரக்டரில் கலக்கி இருக்கிறார்.இன்னொரு கேரக்டரில் தனியார் தொலைக்காட்சிகளின் நிகழ்ச்சி நிர்வாக இயக்குனர் தனது நிகழ்ச்சியின் டி.ஆர்.பி ரேட்டிங் ஏற என்ன தகிடுதத்தம் செய்வார்கள் என்பதை அழகாக செய்திருக்கிறார்.மிமிக்ரி செய்யும் ஆர்டிஸ்ட்டுகள் சில பிரபலங்களின் மிரட்டலுக்கு ஆளாகும் நிஜவாழ்வு காட்சிகளும் படத்தில் புகுத்தியிருப்பது அருமை.

ஜேம்ஸ் கேரக்டருக்கு ஜோடியாக வரும் சின்னத்திரை நடிகை "தீபா நரேந்திரன்" (வாரணம் ஆயிரம் படத்தில் வரும் சூர்யாவின் தங்கை) முதலில் கோமாளித் தனமாக செய்யும் காட்சிகள் கடுப்பை வரவழைத்தாலும் போகப்போக செம காமெடி.

இப்போ படத்தின் சில மொக்கை காட்சிகள். எல்லாப் படத்திலையும் வரத்து போலவே தனது மகனை (ஹீரோவை) பாசத்தின் கயிற்றில் கட்டிப் போடும் அப்பாவி ஹார்லிக்ஸ் அம்மா. ஊரையே கலாய்க்கும், தனது அபிமான நடிகரான ஜெயராமைக் கூட கலாய்க்கும் ஹீரோ அவர் அம்மா சொன்னதை மட்டும் எப்போதும் வேதவாக்காக எடுத்துக்கொள்ளும் அம்மா செண்டிமெண்ட். கதைக்கு ஒட்டாத ஹீரோயின் கிளைக்கதை. ஹீரோயின் வீடு வாடகை கேட்டு சண்டை போடும் ஹவுஸ் ஓனர் பின் நல்லவராக மாறி ஹீரோவுக்கு உதவும் காட்சிகள் புன்னகை தேசம் படத்தில் வரும் மலேசியா வாசுதேவன் சார் கேரக்டரை ஞாபகப்படுத்துகிறது. வெறுப்பேத்தும் பாடல்கள். ஈரம் படத்துக்கு இசையமைத்த தமன் தான் இந்த படத்துக்கும் ஆனா பாடல்கள் படுமட்டம். இறுதிப்பாடலான "ஓடு மாமே" என்ற பாடல் மட்டும் மனதில் நிற்கிறது. அதுவும் எதனால் என்றால் பாடலை கந்தசாமி படத்தில் வர்ற "எம் பேரு மீனாகுமாரி

பாடலைப் போன்று படமாக்கி இருப்பதால்.படத்தின் ஓபனிங் பாடலும் குத்துப் பாட்டு என்பதாலும் அதற்கு முந்தைய காட்சியாலும் நன்றாக இருக்கிறது.

படத்தின் நாயகன் ஸ்ரீராம்கார்த்திக் பார்க்க நன்றாக இருக்கிறார். அப்போ நடிப்பு?!அட போங்க பாஸ். ஒளிப்பதிவும் படத்துக்கு ரிச் லுக் கொடுக்கவில்லை. லோ-பட்ஜெட் படம் எல்லாத்துலையும் ஒளிப்பதிவு 'டல்'லாகவே இருக்கே அது ஏன்? படம் கண்டிப்பாக பார்க்கலாம். பொறுமையும்,நேரமும், மொக்கை கடிகளை ரசிக்கும் மனவுறுதியும் இருந்தால்.இன்னொரு வித்தியாசமாக வந்திருக்க வேண்டிய படம்,சில சொதப்பல்களுடன்.

படங்கள் உதவி- நன்றி; கூகிள் இமேஜஸ்

என்னமோ போடா மாதவா

வணக்கம் நண்பர்களே!

"கொண்டை இருக்குறவ அள்ளி முடிஞ்சுக்குறா..உனக்கென்ன?"
"பல்லு இருக்கறவன் பக்கோடா சாப்பிடுறான்..உனக்கென்ன?"
"வேலை செஞ்சு வெள்ளாம பார்த்தது வெள்ளையப்பன்..அதை தெனாவட்டா படுத்துட்டு திங்கறவன் திண்ணையப்பன்...நமக்கென்ன?"
"காற்றுள்ள போதே தூற்றிக் கொள்கிறேன்..உனக்கென்ன?"

 இந்த மேற்கோள்கள் எல்லாம் எதுக்கு சொல்றேன்னா, இதெல்லாம் சமீப காலமாக நான் அதிகம் கேட்கிற வார்த்தைகளை உள்ளடக்கிய பழமொழி என்று என்றோ சில சந்தர்ப்பவாதிகள் சொல்லி வைத்துவிட்டு போனவை.

ஆமாங்க, கொஞ்சம் யோசிச்சு பாருங்க...நம்மில் எத்தனை பேர் உண்மையாலுமே சமூக அக்கறையுடன் வாழ்ந்து வருகிறோம்? "நான் நல்லபடியா டிகிரி படிச்சேன், வேலைக்கு போறேன்...கை நிறைய சம்பாதிக்கிறேன்..நல்ல அந்தஸ்துடன் வாழ்கிறேன்..அதில் உனக்கென்ன?" என்ற இந்த வாழ்க்கை ஒரு வாழ்க்கையா? கேள்வியை உங்களிடம் வைத்துவிட்டேன்.
எம்.ஏ தமிழ், எம்.ஏ வரலாறு கூட டிகிரி தான். பிச்சைக்காரன் கூட கைநிறைய சம்பாதிக்கிறான். சில அரசியல்வாதிகள் கூட பல அல்பத்தனங்கள் செய்து அந்தஸ்துடன் வாழ்கின்றனர்.இதை சொன்னால் "பொறாமையில் பொங்குகிறான்,குடிகாரன் பேச்சு விடிஞ்சா போச்சு" என்ற பதில் கேட்டு சலித்துவிட்டது எனக்கு.

"அடுத்தவன் வயித்துக்குள்ள உன் உணவு இல்லையப்பா
இளைத்தவன் புசிச்சிருந்தா இந்த மண்ணு தாங்காதப்பா"

கல்வி என்பதையே நாம் காசு பார்க்கும் ஒரு இயந்திரமாக எண்ணிவிட்டோம். இன்னிக்கு எது படிச்ச நல்ல சம்பளம் கிடைக்கும் என்று தான் அனைவருமே யோசிக்கின்றோமே தவிர எதை படித்தால் நாமும் முன்னேறுவோம் நம்ம நாடும் முன்னேறும் என்பதைப் பற்றி யாரும் யோசிப்பதுகூட இல்லை. விளைவு! கண்கொத்திப் பாம்பாக நம்மிடம் காசு புடுங்கும் ஏராளமான கல்வி நிலையங்கள் புற்றீசல் போல.லட்சம் லட்சமாக பணம் கொட்டிப் படித்துவிட்டு அதை வட்டியும் முதலுமாக சேர்த்து திரும்பப் பெரும் நோக்கில் வாழ்க்கை ஓட்டம்.இதில் யாருக்கும் நமது சமூகத்தைப் பற்றியோ, நாட்டைப் பற்றியோ யோசிக்க ஒரு வினாடி கூட செலவழிக்க நேரமில்லை. எப்படியாவது குறுக்கு வழியில் சென்றாவது பணம் சம்பாதித்து விட துடிக்கிறோம். இந்த இடத்தில்,

"கலைமகள் தனது மகளை சேர்க்க பள்ளி எய்கிறாள்
வீணையை விற்று கட்டணம் கட்டி வீடு திரும்பினாள்
சரியா முறையா ஒரு கல்வி மனித உரிமை என்று காணலையா
முறையா ஒரு ஏழை வீட்டில் கல்வி என்ன பொய்யா?
குடிக்கும் தாய்ப்பாலுக்கு விலை ஒன்றும் கேட்காதே
படிக்கும் படிப்பை நீ பணம் கேட்டு விற்காதே " 

என்ற பாடலின் வரிகள் ஞாபகத்துக்கு வருகின்றது.கற்ற கல்வி பணம் ஈட்டிக் கொடுக்கும் இயந்திரம் அல்ல. மாறாக தனி மனிதனுக்கும், அவனது சமூகத்துக்கும் பயன்பட வைக்கும் கேடயம்.

தன் பிள்ளை தன் பெண்டு தன் வாழ்க்கை என்று வாழும் நாம் என்று தான் திருந்தப் போகிறோம். நமக்கென்று ஒரு பிரச்சினை வந்தால் தான் போர்க்கொடி தூக்குகிறோம். குய்யோ முய்யோ என்று ஒப்பாரி வைக்கிறோம். இதே தானோ அல்லது தன் குடும்பமோ அல்லாத சக மனுஷனுக்கு என்றால் நாம் ஏன் கண்டுகொள்வதில்லை? பணம் மட்டும் சக மனுஷனை சந்தோஷப் படுத்திவிட முடியாது. ஒரு சராசரி நேசம், அன்பு காட்டினால் போதுமென்று எங்கேயோ படித்த ஞாபகம். அதைக் கூட வெளிப்படுத்த தயங்குவது ஏன்?

"காலம் கலிகாலம் ஆகிப்போச்சு டா
கம்ப்யூட்டர் கடவுளாக மாறிப் போச்சு டா
ஆம்பளையே இல்லாம குழந்த பொறக்குது
பொம்பளைங்க சேர்ந்து இங்க குடும்பம் நடத்துது
டப்பு மட்டும் வெச்சிருந்தா போதும்
நீங்க தப்பு கிப்பு செஞ்சாலும் நியாயம்
பொய் சத்தியம் செய்யும்
இந்த பூமி எப்படி உய்யும்
இதைப் பார்க்க பார்க்க மனுஷன் கொண்ட பக்தி குறையுது
இத தீர்க்க வந்த சாமிகூட ஆத்தில் கரையுது "

இப்போதாவது தனது குடும்பத்துக்கென்று வாழ்ந்து வருகிறோம். இன்னும் சில வருடங்களில் அதுவும் ஒழிந்து தான் மட்டும் நன்றாக வாழ்ந்தால் போதுமென்ற சிந்தனையில் ஒருவரை ஒருவர் அடித்து நர மாமிசம் உண்ணும் நிலையை நினைத்தால் இரண்டு பெக் எக்ஸ்ட்ரா அடித்து கண்ணைக் கட்டுகிறது.


பொறுமையுடன் வாசித்த அனைவருக்கும் நன்றி! மீண்டும் சந்திப்போம்!


பட உதவிக்கு நன்றி: கூகிள் இமேஜஸ்.




டிஸ்கி: நானும் இன்னும் சமூகத்துக்காக ஒரு ஆணியும் புடுங்கலை. ஆனா கண்டிப்பா புடுங்குவேன்.

என்ற பாட்டை நம்மால் ரசிக்க மட்டுமே முடியும். இது கூட கர்நாடக சங்கீதம் சமூகத்தில் ஒரு சாராருக்கு மட்டுமே உரித்தானது என்று உரிமை கொண்டாடுவது போல தான்.

எங்கேயும் காதல்- ஒரு டக்கால்டி ரிப்போர்ட்

எங்கேயும் காதல்- ஒரு டக்கால்டி ரிப்போர்ட்

இந்த மாதிரி எவ்வளவு படம் வேண்டும் என்றாலும் எடுக்கலாம். ஜெயம் ரவி- ஹன்சிகா காதல் செய்கிறாகள். நாம் ஏற்கனவே பார்த்த குஷி, உன்னாலே உன்னாலே இன்னும் சில படங்கள் எல்லாம் கலந்து கட்டி அடித்து பிலிம் ரோலில் சுருட்டினால் அது தாங்க இந்த எங்கேயும் காதல்.

இந்த படத்தை பிடிச்சுருக்குனும் சொல்ல முடியல. செம ப்ளேடுனும் சொல்ல முடியல. ஏன்னா...

படத்தோட டைட்டில் கார்டு ஓடும் போது ஒரு பாட்டு போடுறாங்க. எல்லாரோட பேரும் ஓடுது. சீக்கிரம் படத்தை போடுங்கப்பா என்று நினைக்கும் போதே படத்தோட முதல் பாட்டு முதல் காட்சியிலேயே வருது. அதுலயும் இந்த படத்தோட இயக்குனரு, நம்ம இந்திய இறையாண்மை (அடச்சே! இப்ப எல்லாம் இந்திய என்று சொன்னாலே இறையாண்மை இலவச இணைப்பா கூடவே வந்துடுது ) இந்தியா மைக்கேல் ஜாக்சன் ஒரு தத்துவம் சொல்லுவாரு பாருங்க...அட அட அட...என்னது அது? ஆஹ்ங்.."பிரான்ஸ் காதலர்களின் சொர்க்க தேசம்..இங்க பாருங்க ரோட்டுலையும் காதல்...மாடிலையும் காதல்...பறவைங்களும் காதல் செய்யுது..சிலைங்க கூட காதல் செய்யுது" அப்படின்னு ஏதேதோ சொன்னாருங்க. என்னாடா நம்ம ஊருல சிலைங்க மீது பறவைங்களுக்கு காதல் வந்து சிலைங்க தலை மேல கக்கா போகும்னு தெரியும், இதென்னட புதுசா இருக்கு? எதோ புதுமையான படம் போல என்று நினைத்த உடனேயே ஒரு பாட்டு. அந்த பாட்டுல நம்ம ஜாக்சன் அங்கிள் ஆடுறாரு. இல்ல இல்ல நடந்து நடந்து நயன நடிகை நெனச்சு கூவுறாரு.

பாட்டுக்கு அப்புறம் வழக்கம் போல எஸ்.ஜே சூரியா பாணியில் ஹீரோ-ஹீரோயின் இன்ட்ரோ. ஹீரோ 'அன்பே வா' ஜே.பி போல பேரும் தொழிலதிபர். உல்லாச பயணமாக வருடம் ஒரு முறை பிரான்ஸ் வருவாரு, குஜால்டி பண்ணுவாரு, கலா ரசிகன் அப்படின்னு ஒரு பக்கம். (அப்போ நம்ம ஓட்ட வடை நாராயணன் பிரான்ஸ்ல வருஷம் முழுக்க குஜால்டி தான் பண்ணுறாரா?ஹி ஹி...) ஹீரோயின் மியூசிக் காலேஜில வயலின் படிக்குறா அப்படின்னு இன்னொரு பக்கம்.இப்பவே மேல்மூச்சு கீழ்மூச்சு எல்லாம் போச்சு.

நடுவுல அருமையான நடிகரான (உண்மையாலுமே அருமையான நடிகர் தானுங்க..நான் கலாய்க்கல) பிரகாஷ்ராஜ் அப்பப்போ வர்றாரு. இந்த படத்துல உங்களுக்கு கேரக்டர் இல்ல...வேணும்னா ஓசியில பிரான்சை சுத்தி பாருங்க என்று காமெடி வேற. (கொய்யால எவன் அப்பன் பணம்? கல்பாத்தி அகோரம்...அரோகரா அரோகரா!!!)


நடுவுல நடுவுல குய்யோமுய்யோனு நிறைய பாட்டு. ஹீரோ ஹீரோயினை கடுப்பேத்த, பதிலுக்கு ஹீரோயின் ஹீரோவை கடுப்பேத்த, இவர்களுக்கு நடுவில் நண்பனான ராஜுசுந்தரம் காமெடியனாக (உன்னாலே உன்னாலே படத்துல பார்த்த அதே மாதிரி கேரக்டர் ராஜுசுந்தரத்துக்கு) ஒருவழியா படம் ஓடுது.


நடுவுல ஒரு பைட்டு வேணுமில்ல அதுக்கு பழைய புளித்துப் போன ஒரு சீக்வென்ஸ். நாடு ராத்திரி குட்டைப் பாவாடை அணிந்த ஹீரோயின் ரோமியோக்களிடம் மாட்டிக்கொள்ள ஹீரோ காப்பாற்றுகிறார்.


இப்படி பார்த்து பார்த்து இந்த காதல் காவியத்தை செதுக்கி இருக்கிறார் நம்ம இயக்குனரு. (இவரை பேசாம நடிக்கவே சொல்லுங்கப்பா..சுந்தர்.சி நடிச்சு கொல்லுறார்..இவரு படம் இயக்கி கொல்லுறார்...)


படத்துல எனக்கு பிடிச்ச சில விஷயங்கள் என்னன்னா...


(1) 'நெஞ்சில் நெஞ்சில்' என்ற பாடல்.இந்த பாட்டும் ஜே ஜே ல வர உன்னை நான் லோகேஷன்ல அமைந்திருப்பது வேற மேட்டரு...


(2)படம் மொத்தம் ரெண்டு மணி நேரம் தான் ஓடுது. பாட்டு வரும் போதெல்லாம் தம் அடிக்க போயிட்டா ஒன்றரை மணி நேரம் தான் படமே...ஹை ஜாலி...


(ஹன்சிகா புடிக்கும்னு நான் சொல்வேன்னு எதிர்பார்த்தீங்க இல்ல..ஹி ஹி...)


எனவே, 'என்கிட்டே நிறைய பணம் இருக்கு, போர் அடிக்குது, என் ஆளை/பொண்டாட்டியை படத்துக்கு கூட்டிட்டு போயே ஆகணும்' என்போர் படத்துக்கு போங்க...
ஒலக சினிமா சினிமா பாக்குறவுங்க அப்பீட் ஆயிடுங்க...என்ன மாதிரி ஏமாந்த சோணகிரி ஆளுங்க படத்துக்கு போகாம எஸ்கேப் ஆயிடுங்க...


பொறுமையுடன் வாசித்த அனைவருக்கும் நன்றி...படத்தை பொறுமையுடன் பார்ப்பதை தவிர்க்க இதை பொறுமையுடன் வாசித்தவர்களுக்கு..படத்தையும் பார்த்து இந்த இடுகையும் பொறுமையுடன் படிப்பவர்களுக்கு என்ன சொல்றதுன்னு தெரியலை...ஹி ஹி...ஹி ஹி...வர்ட்டா...


படங்கள் உதவி- கூகிள் இமேஜஸ்..நன்றி..ஹி ஹி...

பாட்டெல்லாம் கேட்டுப்பார்

வணக்கம் நண்பர்களே!

இவ்வளவு நாளும் சீரியஸ், லொள்ளு, மொக்கை, மொக்கை கவிதை என்று பினாத்திக் கொண்டிருந்தேன். இன்றைய இடுகை எனக்கு புதியது.இன்றைய இடுகை என்னவென்றால் உங்களை எல்லாம் ஒரு பத்து நிமிடம் கவலைகளை மறந்து ரிலாக்சாக சொக்கவைக்கும் இரண்டு பாடல்களைப் பற்றி. அதுவும் நான் தேர்வு செய்த, இந்த இரு பாடல்களுக்குள் சில ஒற்றுமைகள் ஒளிந்திருப்பது தான் ஆச்சரியம்.

நாம் எவ்வளவோ திரைப்பாடல்களைக் கேட்டிருப்போம். கேட்கும் போது பிடித்திருந்தால் திரைப்படத்தில் கண்டு ரசித்து இருக்கிறோம். சிலநேரங்களில் மனதுக்குப் பிடித்த குறிப்பிட்ட பாடல்களைக் காணவே படத்துக்குப் போவதும் உண்டு. இப்படிப் பட்ட பாடல்களால் ஒரு வருடம் திரையரங்கில் ஓடி வரலாறு படைத்த படங்களும் உண்டு. அதே போல சில பாடல்கள் பிடிக்காமல் இருக்கையை விட்டு தம் அடிக்கப் போகும் ரசிகர்களால் திரையரங்கை விட்டு ஓடிய திரைப்படங்களும் உண்டு. ஆகவே ஒரு திரைப்படத்தின் வெற்றி என்பது திரைப்பாடல்களையும் சார்ந்து இருக்கிறது. என்ன தான் பாடல் இல்லாமல் உலகப்படம் எடுக்க வேண்டும் என்று நாம் கூவிக் கொண்டிருப்பினும் பாடல்களே இல்லாத திரைப்படங்களை என்னால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை.

ஆனால் நான் இன்று பகிரப் போகும் இரு பாடல்களும் ஒலித்தட்டில் மட்டுமே வெளிவந்து, ஒளிப்பதிவில் வெளிவராதவை. ஆம் சில நேரங்களில் நாம் மிகவும் கேட்டு ரசித்த பாடல்களை திரைப்படங்களில் ஒளிவடிவம் பெறாதபோது, "அடச்சே...படத்துல எவ்வளவோ மொக்கை சீன இருக்க, இந்த பாட்டை நீக்கிட்டானுங்களே!" என்று நினைப்பதுண்டு. நான் இதற்கெல்லாம் ஒரு படி மேலே போய், "இந்த பாடலை திரையில் எடுத்திருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும்? எந்த சீக்வென்சில் இயக்குனர் இந்த பாடலை வைத்திருப்பார்? லொகேஷன் எப்படி இருந்திருக்கும்?" என காஸ்ட்யும் முதற்கொண்டு எனது மனத்திரையில் பாடலை கேட்கும் போதே ஒட்டி விடுவேன். இது எப்படி என்றால் புதுமனிதன் என்ற படத்தில் நடிகர் சத்யராஜ், தல கவுண்டமணியிடம் கூறுவது போல தான். "கருவாட்டை வறுத்து கையில கொடுக்க வேண்டாம். அப்படி தூரக்க வெச்சாலே போதும்...(கவுண்டர்- அதை நாய் கவ்விகிட்டு போய்டும்...தலையோட டைமிங்..ஹி ஹி) அதையே மோப்பம் புடிச்சுட்டு மூணு பாட்டிலை நொங்கிட மாட்டேன்" என்று சொல்வது போல தான்.

முதலில் இரண்டு பாடல்களுக்குள்ளும் உள்ள ஒற்றுமை என்னவென்று பார்ப்போம். இரண்டுமே ஒளிவடிவில் வெளிவராதவை. இரண்டுக்குமே இசை அமைத்தது எனக்கு மிகவும் பிடித்த இசை அமைப்பாளர் வித்யாசாகர் அவர்கள்.இரண்டுமே அருமையான மெலடி பாடல்கள். இதை எல்லாவற்றையும் விட அழகான வரிகள், அருமையான இசை. இந்த இடத்தில் நான் வித்யாசாகர் சாரை பற்றி குறிப்பிட கடமைப் பட்டிருக்கிறேன். எ.ஆர்.ரகுமானும் இவரும் சமகாலத்தவர்கள். இருவருமே மேஸ்ட்ரோ இளையராஜாவிடம் ஒரு சேர பணியாற்றியவர்கள். மெலடி பாடல்களின் மெட்டுக்களை அமைப்பதில் வித்யாசாகர் போல என்னை யாரும் இதுவரை கவரவில்லை (ரகுமான் உட்பட). எண்ணற்ற மெலடி பாடல்கள் இவரின் கைவண்ணத்தில் பெரிதும் கவனிக்காமல் வெளிவந்திருக்கின்றன.சரி இப்போ அந்த ரெண்டு பாடல்களையும் என்னவென்று பாப்போம்.

முதல் பாடல்:மௌனமே பார்வையாய்

இடம்பெற்ற படம்:அன்பே சிவம்

இசை:வித்யாசாகர்

பாடியவர்கள்:எஸ்.பி.பி, சந்திரயி

மௌனமே பார்வையாய் பேசி கொண்டோம்

நாணமே வண்ணமாய் பூசி கொண்டோம்

புன்னகை புத்தகம் வாசிக்கின்றோம்

என்னில்லே உன்னையே சுவாசிக்கின்றோம்

இது உள்ளம் பல வண்ணங்களை அள்ளும்

சில எண்ணங்களை சொல்லும், துள்ளும், கண்ணம்மா

மௌனமே பார்வையாய் பேசி கொண்டோம்

நாணமே வண்ணமாய் பூசி கொண்டோம் கண்ணம்மா...

ஜனனம் தந்தாள் சலனம் தந்தாள்

காதல் மொழியில்

மரணம் கொஞ்சம் மயக்கம் கொஞ்சம்

உந்தன் தரவில்

என்றும் வாழ்க வாழ்க இந்த நேரங்கள்

சுகம் சேர்க்க சேர்க்க வரும் காலங்கள்

மலர் சூழ்க சூழ்க இவர் பாதைகள்

தினம் வெல்க வெல்க இளம் ஆசைகள்

ஒரு செய்தி அடி நீ என்பதென் பாதி

இனி நான் என்பதும் மீதி தேதி சொல்லம்மா

மௌனம் பார்வையாய்...

மௌனமே பார்வையாய் பேசி கொண்டோம்

நாணமே வண்ணமாய் பூசி கொண்டோம்

இலக்கணம் உடைத்ததும் கவிதை வரும்

இரவினை துடித்ததும் கனவு வரும்

ஸ்வரங்களை திறந்ததும் இசை மலரும்

உணர்விலே கரைந்ததும் கலை வளரும்

மொழி தோன்றாத காலத்தில் நுழைந்தால் என்ன?

விழி ஜாடைகள் பேசியே நடந்தால் என்ன?

என்றும் வாழ்க வாழ்க இந்த நேரங்கள்

சுகம் சேர்க்க சேர்க்க வரும் காலங்கள்

மலர் சூழ்க சூழ்க இவர் பாதைகள்

தினம் வெல்க வெல்க இளம் ஆசைகள்

ஒரு மெல்லினத்தை வல்லினமும் கை சேர

உன் காப்பியத்தை தோழி உந்தன் கண்ணாலே பேசு

மௌனமே பார்வையாய் பேசி கொண்டோம்

நாணமே வண்ணமாய் பூசி கொண்டோம்

புன்னகை புத்தகம் வாசிக்கின்றோம்

என்னில்லே உன்னையே சுவாசிக்கின்றோம்

இது உள்ளம் பல வண்ணங்களை அள்ளும்

சில எண்ணங்களை சொல்லும், துள்ளும், கண்ணம்மா

மௌனமே பார்வையாய் பேசி கொண்டோம்

நாணமே வண்ணமாய் பூசி கொண்டோம் கண்ணம்மா...

வரிக்கு வரி என்னவொரு வார்த்தைப் பிரயோகம்?அதுவும் எஸ்.பி.பி சார் குரல் நாளுக்கு நாள் இளமை அடைந்து வருகின்றது என்ற கூற்றுக்கு இந்த பாடல் ஒரு சான்று. "ஜனனம் தந்தாள்" என்ற வரியில் ஒலிக்கும் அவரின் குரல் மனதை மயக்கும். அதே போல பாடலின் இடையில் 'மௌனமே பார்வையாய்' என்று சிணுங்கும் பெண் குரல்..யப்பா! இந்த பாடலுக்கு நேரம் காலம் எதுவும் தேவை இல்லை. இந்த பாடலை அக்னிநட்சத்திரத்தின் போது அடிக்கும் மொட்டை வெயிலில் நின்று வெறித்தனமாக கேட்டிருக்கிறேன்.எப்பேர்பட்ட கோபமான மனநிலையும் சாந்தப் படுத்திவிடும் இந்த பாடல். காதலிப்பவர்களுக்கும், கல்யானமானவர்களுக்கும் இந்த பாடல் ஒரு வரப்ரசாதம் தானே?

இந்த பாடலை எழுதியது யார் என்று எனக்கு தெரியவில்லை. உங்களுக்கு தெரிந்தால் பின்னூட்டத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

இரண்டாம் பாடல்: பனிக்காற்றே பனிக்காற்றே

இடம்பெற்ற படம்: ரன்

இசை அமைப்பாளர் : வித்யாசாகர்

பாடியவர்கள்: பாலராம், சாதனா சர்கம்

"ஆஅஹ் -ஆஅஹ் -அஹ -ஆஅஹ் ")

ஆண் : பனிக்காற்றே பனிக்காற்றே

பரவசமா  பரவசமா ?

பெண்: பனிக்காற்றே பனிக்காற்றே

பரவசமா பரவசமா ?

ஆண் : சத்தம் இல்லா தீபாவளியை

நெஞ்சே  கொண்டாடு

பெண் : முத்தம் என்னும் சூறாவளியில்

மூச்சே திண்டாடு

ஆண் : உயிரால் உயிரை அன்பே நீ மூடு

பனிக்காற்றே பனிக்காற்றே

பெண் : பரவசமா  பரவசமா ?

ஆண் : நான் வாழும் வீடு

ஆள் இல்லா தீவு

யாருக்கும் அனுமதி கிடையாது

பெண் : ஒ -ஒ -ஒ வழி மாறி யாரும்

வந்தாலும் வரலாம்

வீட்டுக்கு முகவரி கூடாது


ஆண் : நான் தேடும் முகமானாய்
நான் வாங்கும் மூச்சானாய்


பெண் : உயிரோடு உயிரானாய்
நான் எல்லாம் நீயானாய்


ஆண் : எதை இழந்தாலும் இழப்பேன்
உன்னை மட்டும் நீங்க மறுப்பேன்


பெண் : ஏனோ என் நெஞ்சம் நிறைந்திருக்கு


ஆண் : பனிக்காற்றே பனிக்காற்றே
பரவசமா  பரவசமா ?




பெண் : ஒ தூக்கங்கள் உனது
கனவெல்லாம் எனது
தூக்கத்தை தள்ளி போடாதே


ஆண் : பாதைகள் உனது
பாதங்கள் எனது
பயணத்தை தள்ளி போடாதே


பெண் : நீ நினைத்தால்  மறு கணமே
உன்னருகே நான் இருப்பேன்


ஆண் : உன் வழியில் கால் மிதியா
மேகங்களை நான் விரிப்பேன் ,


பெண் : இருவருமே தூங்கி விடலாம்
சில ஜென்மம் தாண்டி எழலாம்


ஆண் : கனவெல்லாம் மீண்டும் சிந்திப்போம்


பெண் : பனிக்காற்றே பனிக்காற்றே


ஆண் : பரவசமா , பரவசமா ?


பெண் : சத்தம் இல்லா தீபாவளியை
நெஞ்சே கொண்டாடு


ஆண் : முத்தம் என்னும் சூறாவளியில்
மூச்சே  திண்டாடு


பெண் : உயிரால் உயிரை அன்பே நீ மூடு


ஆண் : பனிக்காற்றே பனிக்காற்றே


பெண் : பரவசமா பரவசமா ?


இந்த பாடலுக்கு அதிகம் விளக்கம் தேவையில்லை என்று எனக்கு தெரியும். எனக்கு பிடித்த நேரம் என்றால் அது கதிரவனின் கீற்று வெளிவருவதற்கு முன் உள்ள அதிகாலை நேரமும், கதிரவன் கீற்று மறைந்த பிறகு மங்கிய வெளிச்சத்துடன் கூடிய அந்தி மாலையும் தான்.இதை ஏன் இப்போது சொல்கிறேன் என்றால், இந்த வேளையில் உங்கள் காதலியையோ, மனைவியையோ நினைத்தபடி இந்த பாடலை ஒருமுறை கேட்டுப் பாருங்கள் இல்லையேல் மனைவியுடனோ, காதலியுடனோ கேட்டுப் பாருங்கள்.




அப்புறம் என்ன? நான் வந்த வேலை முடிஞ்சுடுச்சு. என்னது இந்த பாடல் திரையில் எப்படி இருக்கும்னு நான் எப்படி கற்பனை பண்ணேன்னு தெரிஞ்சுக்கனுமா? சாரி பாஸ்..


"எனது கற்பனை விற்பனைக்கு அல்ல"...


பொறுமையுடன் படித்த,ரசித்த அனைவருக்கும் நன்றி!