எல்லாம் அவன் செயல்

மாங்கு மாங்கென்று மிதித்தும் சைக்கிள் மிகவும் மெதுவாக செல்வது போல ஓர் உணர்வு ஷ்யாமுக்கு. "இப்பவே பத்து நிமிஷம் லேட்டு! இனி நான் எக்ஸாம் ஹால் உள்ள நுழையறதுக்குள்ளே இருபது நிமிடம் லேட் ஆயிடுமே!எல்லாம் அவனால தான்..ச்சே!!" என்று எண்ணியவாறு சைக்கிள் பெடலை இன்னும் வேகமாக அழுத்தத் தொடங்கினான்.

வேர்த்து விறுவிறுக்க பள்ளியை அடைந்தபோது நேரம் சரியாக 2 :20. "எவன் தான் இந்த எக்சாம் எல்லாம் மதியானம் வைக்கலாம்ன்னு ஐடியா கொடுத்தானோ?அவன் மட்டும் என் கைல கெடைச்சான்...மவனே சாவடிச்சுடுவேன்." மனதிற்குள் முனுமுனுத்துக்கொண்டே சைக்கிளை ஸ்டாண்டில் போட்டுவிட்டு தேர்வு அறையை நோக்கி ஓடினான் ஷ்யாம்.

ஷ்யாமைப் பற்றி சொல்லவேண்டுமே ஆனால் அவன் படிக்கும் வகுப்பிலேயே அவன் தான் முதல் மாணவன் என்றெல்லாம் சொல்லிவிட முடியாது.கடைசி பெஞ்சில் அமர்வதால் அவன் படிக்காமல் கோட் அடிக்கும் ரகமும் கிடையாது. எப்போதும் நன்கு படிப்பான் ஆனால் அவனுக்கு கிடைப்பதோ நாலு அல்லது ஐந்தாம் ரேங்க் தான். தமிழ் பாடம் என்றால் ஷ்யாமுக்கு உயிர். தமிழிலில் மட்டும் எப்போதும் இவன் தான் முதல் மார்க். தமிழ் பாடத்தில் இவனை அடிச்சுக்க அந்த பள்ளியிலே ஆள் இல்லை என்ற அளவுக்கு இருந்தது.அவனது கையெழுத்தும் தமிழ்,ஆங்கிலம் இரண்டிலும் அச்சு கோர்த்தது போல இருக்கும். அவன் தேர்வு எழுதும் முறையும் அருமையாக இருக்கும்.

எப்போதுமே நம்ம பள்ளி வாத்தியாருங்களுக்கு ஒரு மனோபாவம் இருக்கும். ஒருத்தன் மூணு நாலு தடவை முதல் ரேங்க் எடுத்து அவங்க சொல்றதை அமைதியா கேட்டுட்டு எதிர்த்து பேசாம இருந்தாலே போதும், காலத்துக்கும் அந்த மாணவன் தான் முதல் ரேங்க் எடுப்பான்.

ஷ்யாம் நன்றாக படிப்பவன் என்றாலும் வாத்தியார்களுக்கு கூழை கும்பிடு போட மாட்டான். ட்யூஷனுக்கு போகும் அளவு வீட்டுல வசதியும் இல்லை. அதனால வாத்தியாருங்களுக்கும் அவனுக்கும் பெரிய பனிப்போரும் கிடையாது, நல்ல பேரும் கிடையாது.

ஒருமுறை இப்படி தான் தமிழ் அய்யா பாடம் நடத்திட்டு இருக்கும் போது, "அமைச்சர் தம்பிதுரை 22 கோடி ரூபாய் ஊழல் பண்ணிட்டாராம். யாருக்குமே இன்னும் தெரியாது.நாடு நாசமா போயிட்டு இருக்கு..." என்றார்.வகுப்பே அமைதியாக கேட்டுக்கொண்டிருக்க இவன் மட்டும் எழுந்து, "அய்யா எனக்கு ஒரு சந்தேகம். யாருக்குமே அவரு ஊழல் பண்ணது தெரிலைனா உங்களுக்கு மட்டும் எப்படிங்க அய்யா தெரிஞ்சது?" என்று அவன் கேட்ட கேள்விக்கு வகுப்பே சிரிக்க, தமிழ் அய்யாவோ 'வேதம் புதிது' பாலுத் தேவர் கணக்காக தனது கன்னத்தை திருப்பிக் கொண்டது வேறு விஷயம். இது போல இன்னும் பல குதர்க்கமான கேள்விகள் கேட்டு தன் குறும்புத் தனத்தையும், அதிமேதாவித் தனத்தையும் காண்பிக்க துடிக்கும் மாணவன் தான் ஷ்யாம்.
இருபது நிமிடம் தாமதமாக தேர்வு அறை உள்ளே நுழைந்த ஷ்யாம் அனைத்து மாணவர்களும் வேகவேகமாக மனப்பாடம் செய்ததை எழுத்துக்களாக்கி கொண்டிருப்பதை பார்த்தான்.அவனுக்கு பிடித்த தமிழ்த் தேர்வு வேறு. தமிழ் இரண்டாம் தாள் தேர்வு அது. கட்டுரை அது இது என்று நிறைய கதை எழுத வேண்டிய அவசியம் இருக்கும். நம்மாளோ இருபது நிமிடம் லேட்டு. பேந்த பேந்த முழித்துக் கொண்டு வாசலில் நின்றான்.

அறை உள்ளே இருந்து இவனைப் பார்த்த ஆசிரியர், "வாங்க சார். இப்போ தான் எக்சாமுக்கு வர டைம்மா? எங்க போயி ஊரு சுத்திட்டு நிதானமா வரீங்க...உனக்கு எல்லாம் திமிரு டா..தமிழ் பேப்பர் தான எப்படியும் இஞ்சினியரிங் அல்லது மெடிக்கல் என்ட்ரன்ஸ்சுக்கு தேவைப்படாது. அதானே..போ போ போயி உள்ள உக்காந்து என்னத்தையோ எழுதி தொலை.அட்லீஸ்ட் பாஸ் பண்ற வழிய பாரு.அப்போ தான் ஆர்ட்ஸ் காலேஜ்ல கூட சேர முடியும்." என்றார்.

"இந்தாளு வேற இருக்கிற பிரச்சினைல இன்னும் கடுப்பேத்திக்கிட்டு...எக்ஸாம் முடியட்டும்.அவனுக்கு இருக்கு.எல்லாம் அவனால தான்.ச்சே! " மனசுக்குள்ளே பேசிக்கொண்டபடி அவரிடமிருந்து வினாத்தாள் வாங்கிக் கொண்டு தன் இருக்கையை நோக்கி சென்றான்.

இவன் வருகையை எதிர்பார்த்து இவனை சுற்றி அமரும் நான்கு பேர் காத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.எப்போதும் இவன் எழுதுவதில் பாதியாவது அவர்களும் எழுதி விடுவார்கள்.அப்படி ஒரு அண்டர்ஸ்டாண்டிங் அவர்களுக்குள். எப்படி விடைகளைக் கொண்ட கேள்வித் தாள் கைமாறும் என்பது அந்த ஆண்டவனுக்கே வெளிச்சம்.


தேர்வு நேரம் முடிந்தது.இரண்டாம் வார்னிங் பெல்லும் அடிக்கப் பட்டது.இவன் மட்டும் அதிவேகமாக, பரபரப்பாக எழுதிக் கொண்டிருக்க, அந்த அறை கண்காணித்த ஆசிரியர், "போதும் டா..நூலைக் கட்டு..பேப்பரை கொடு." என்றார்.

"சார் சார்...இன்னும் அஞ்சு நிமிஷம் இருக்கு சார்..இருங்க சார்...முடிஞ்சா அளவுக்கு எழுதிடுறேன்.ப்ளீஸ் சர் வெய்ட் பண்ணுங்க" என்றான்.


"இவ்ளோ அறிவிருக்குறவன் சீக்கிரமா வந்திருக்கணும் பா...லேட்டா வந்துட்டு கடைசி வரைக்கும் எழுதினா முழுசா எழுதிட முடியுமா? என்ன எழுதினாலும் கழுத தேற போறது இல்ல.அப்புறம் எதுக்கு டா இப்படி கஷ்டப்படுற..என்னையும் கஷ்டப்படுத்துற...பேப்பரை கொடு டா" வெடுக்கென்று பேப்பரை அவனிடமிருந்து புடுங்கிக் கொண்டார்.

வாத்தியாரை முறைத்துக் கொண்டே சலிப்புடன் வெளியே வந்த ஷ்யாமிடம் அவனது நண்பர்கள்,

"ஏண்டா லேட்டு? என்ன டா சோகமா இருக்க?"

"இல்ல டா! ஒழுங்காவே எழுதல. ரெண்டு பத்து மார்க்கு கேள்வி எழுதல. அதுக்குள்ள டைம் முடிஞ்சுடிச்சி...இந்த வாத்தியாரு வேற பேப்பரை புடுங்கிட்டான்."

"அட விடுறா...முன்னாடியே வந்து நாங்களும் தான் உக்காந்துட்டு இருந்தோம்..ஒண்ணுமே எழுத முடியலை...பதில் தெரியலை.நீ வந்ததுக்கு அப்புறம் அறை மணி நேரம் கழிச்சு தான் நான் எழுதவே ஆரம்பிச்சேன். எனக்கு நூறு மார்க்கு தான் வரும். நானெல்லாம் சந்தோஷமா இல்ல.."

"அது இல்லைடா...தமிழ் எனக்கு ரொம்ப புடிச்ச சப்ஜெக்டு. எப்படியும் அட்லீஸ்ட் டிஸ்ட்ரிக்ட்ல முதலா வந்துடனும்ன்னு நெனச்சேன்...இப்போ அது முடியாது...ச்சே"


"ஏன்டா லேட்டு? பஸ்ஸை விட்டுட்டியா?"

"டேய்..அவன் இப்ப சைக்கிள்ல வரான் டா"

"ஒஹ் அப்போ சைக்கிள் பஞ்சர் ஆயிடுச்சா?"

"இல்ல டா..எல்லாம் அவனால தாண்டா..."

"யாரு டா?"

"அவன் தாண்டா நம்ம நரேஷ் இருக்கான்ல..ஸ்டடி லீவ்ல படிக்கும் போது, மதியானம் எங்க வீட்டுக்கு பக்கத்துல இருக்குற "ஸ்ரீ பவன்" ஹோட்டலுக்கு போயி அன்லிமிட்டட் மீல்ஸ் ஒரு கட்டு கட்டுவோம். ருசி நாக்குல ஒட்டிகிச்சு.அதான் இன்னிக்கும் நான் மெய் மறந்து சாப்பிட்டுட்டே எக்ஸாம் வர மறந்துட்டேன். எல்லாம் அவனால தாண்டா..."

"அடப் பாவி...நீ எல்லாம் மனுஷனாடா? ஒருவார்த்தை என்கிட்டே சொன்னியா டா? சொல்லி இருந்தா நானும் இன்னிக்கு உன்கூட சாப்பிட வந்திருப்பேன்ல...துரோகி.." என்ற நண்பனிடம் என்ன சொல்வது என்று தெரியாமல் விக்கித்து நின்றான் ஷ்யாம்.