குடியரசு?!

டாஸ்மாக் குடியுடன்
கலைஞர் தொலைக்காட்சியில்
ஜெய் ஹிந்த் படம் பார்த்து,
குடியரசு தினம்
கொண்டாட போகும்
இந்தியத் தமிழ்க் குடிமகனுக்கு
ஒரு கேள்வி?
குடியரசு என்றால் என்ன?
குடியுரிமை என்றால் என்ன?

இவண்,
குடிக்க கஞ்சிக்கு கூட வழி
இல்லா ஈழத்தமிழன்.

மனிதன் என்பவன்

மனிதனில் தான் எத்தனை ரகம். குணம் வாரியாக பார்த்தோமே ஆனால் நல்லவன், கெட்டவன், துரோகி, எதிரி, ஏமாளி, புத்திசாலி, சாமர்த்தியசாலி, அறிவாளி, வோக்காலி இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். பணம் வாரியாக பார்த்தோமே ஆனால் ஏழை, பணக்காரன், ஓரளவு வசதி படைத்தவன், பரம்பரை பணக்காரன் என்று அடுக்கலாம். செய்யும் தொழிலில் கூட எத்தனை வகைகள்?

சொந்த பந்தங்களில் மாமன், மைத்துனன், அப்பன், அம்மை, தம்பி, தங்கை என்றும், பாலினத்தில் ஆண், பெண் மற்றும் திருநங்கை என்றும் எவ்வளவு எவ்வளவு?

சரி இவன் இப்ப எதுக்கு கரடி கக்கூஸ் போன மாதிரி காட்டு கத்தல் கத்திகிட்டு இருக்கான் என்று தான யோசிக்கிறீங்க? விஷயத்துக்கு வரேன். மனுஷன் ஏன் இவ்ளோ வகைகளில் இருக்கான் என்று வேலையத்த வேலையாய் யோசித்த போது என் மனதில் உதித்தவை இந்த இடுகையாக.

தீவிரவாதி, பயங்கரவாதி என்கிறார்களே அவர்களை ஏன் அப்படி சொல்கிறார்கள்? ஒருவேளை ஒரு மனிதன் தன் சமூகத்துக்கு நேர்ந்த கொடுமையை கண்டு கொதித்தெழுந்து மற்றொரு இன மனிதர்களை அழிக்க தொடங்கியதன் காரணமாக பயங்கரவாதியாகிறானோ? அப்போ இரு குழுக்களுக்கு ஒருவரைப் பொறுத்தவரை மற்றொருவர் பயங்கரவாதியா? அப்போது பணமும், ஆதிக்கமும் நிறைந்த வர்க்கம் சந்தர்ப்பவாதிகள் என்று அழைக்கப்படாமல் நல்லவர்கள் முகமூடி அணிந்து கொள்கிறார்களா? இப்படி விடை தெரியா பல கேள்விகள்.

இங்கன அமெரிக்காவில் ஏன் முக்காவாசி பேரு ஹார்லிக்ஸ் பாட்டிலுக்கு லேபில் சுத்தின மாதிரியும், கருப்பர்கள் என்று அநேகமாக எல்லோராலும் அழைக்கப்படும் (நான் கூட அப்படி அழைத்திருக்கிறேன்.இப்படி அழைக்கிறேன் என்று உண்மையை ஒத்துக்கொள்ள எனக்கு பயமில்லை. ஆனால் வெட்கப்படுகிறேன். இங்கே நீக்ரோஸ் என்று சொன்னால் ரேசியல் டிஷ்க்ரிமினஷன் என்று உள்ளே தள்ளி விடுவார்களாம் ) ஓகே. எங்கேயோ போயிகிட்டு இருக்கு. மறுபடியும் விஷயத்துக்கு வருவோம். கருப்பர்கள் என்று அனேகரால் அழைக்கப்படுகிற மக்கள் ஏன் அப்படி இருக்கிறார்கள். நமக்கு நான்கு தலைமுறை முன்னிருந்த மனிதர்களைப் போல தோற்றத்தில் இருக்கிறார்கள்? மெக்சிகன் வாசிகள் எப்படி சற்று அச்சு அசலாக நம் இந்தியர் போலவே இருக்கிறார்கள்? அவர்களது உணவுப் பழக்கமும் எப்படி நமது பாணியிலே ஏறக்குறைய அமைந்து இருக்கிறது? இவ்வாறு போய்க் கொண்டிருந்தது என் சிந்தனை.

இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கமே ஒரு மனித எதனால் தரம் பிரிக்கப் படுகிறான்? தன் பிறப்பினாலா? சுற்று வட்டாரத்தினால் ஏற்படும் பழக்கவழக்கங்களா? இல்லை மூதாதையினரின் ஜீன் என்று சொல்லப் படும் க்ரோமொசோமிநாளா? சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையிநாளா?

எனக்கு ஒண்ணுமே புரியலீங்க...உங்களுக்கு எதாச்சும் புரியுதுங்களா? இறுதியாக ஒரு கவிதை...

அவன் பார்வையில்

நானாக நான் இல்லையாம்

-கூறுகிறான் என் நண்பன்

நானாக நான் இருக்க

முயற்சியை தொடங்கிய

மறுகணமே என் சுயத்தை

இழக்க சொன்னான் நண்பன்!

பின் எனக்காக

விட்டுக் கொடுத்ததில்

தன் சுயத்தை இழந்துவிட்டான் அவன்.

என்ன செய்தால்

என்னை நம்புவான் அவன்?

என் நட்பின் அளவை

வெளிக் காட்டிக்கொள்ள

ஏனோ இப்போதெல்லாம்

என் மனம் விரும்பவது இல்லை...

எப்படியோ நான் குழம்புனதொடு இல்லாம உங்களை எல்லாம் குழப்பிட்ட சந்தோஷத்துல விடை பெறுகிறேன். பொறுமையுடன் படித்த அனைவருக்கும் என் நன்றியும் வணக்கமும்.

மாஞ்சா - 20/01/2011

வணக்கம் நண்பர்களே!!!

என்னுடைய தளத்தை பல முயற்சிகளுக்கு பிறகு புதுப்பித்து திருப்த்தியடைந்துள்ளேன். பல்வேறு தேடுதல்கள், பல டெம்ப்ளேட்டுகள் மாற்றி இறுதியில் என் சிறு அறிவுக்கு எட்டியதை பயன்படுத்தி இந்த டெம்ப்ளேட்டை மாற்றியமைத்து தளத்தை வடிவமைத்துளேன். இனி என் தளத்தின் டெம்ப்ளேட்டை மாற்றும் எண்ணம் தற்போது இல்லை. படிப்பதில் ஏதேனும் சிரமமோ, அசவுகரியாமா இருந்தால் அவசியம் உங்கள் கருத்தினை கூறவும்.

சரி...மாஞ்சவின் மூன்றாவது பகுதி போகலாமா?

சுயபுராணம்:

இப்போதுதான் நான் வசிக்கும் இடத்தில் பனிபொழிவு நின்றிருக்கிறது. ஏற்கனவே பொழிந்த பனியினால் உண்டான பனிக்கட்டிகள் உருகி சாலைகள் இயல்பு நிலைக்கு திரும்பிவருகின்றது. ஒவ்வொரு வருடமும் இந்த பனி பொழிவால் இயல்பு வாழ்க்கை பாதிக்கப்படுவதாக என் நண்பர்கள் சொன்னார்கள். எனக்கு இது தான் முதல் அனுபவம். பனிப்பொழிவால் சாலைகளில் பனிக்கட்டிகள் உண்டாகி உருகும்போது ஏற்படும் வழவழப்புத்தன்மையால் வழுக்கி விழும் அபாயம் இருக்கிறது. மகிழுந்து மற்றும் பேருந்து ஓட்டுவதும் சிரமும். டையர் பிரிக்ஷன் இருக்காது. திடீரென்று ப்ரேக் அடித்தால் என்ன நடக்கும் என்பது உங்களுக்கு விளக்கத் தேவை இல்லை. பனிப்பொழிவின் பொது நான் எடுத்த புகைப்படங்களை சென்ற இடுகைகளில் வெளியிட்டிருந்தேன்.

கிரிக்கெட்:

இந்தியா - தென்னாப்ரிக்க ஒருநாள் போட்டிகள் சுவாரசியாமான கட்டத்தில் உள்ளது. முதல் போட்டியில் இந்தியா தோல்வி அடைந்திருந்தாலும், விறுவிறுப்பான இரண்டாவது போட்டியில் ஒரு ரன் வித்தியாசத்தில் தென்னாப்ரிக்கவை வீழ்த்தியது பலருக்கு மேட்ச் பிக்சிங் சந்தேகத்தை கிளறியிருக்கிறது. இந்திய அணி தோற்றால் திட்டுவதும், இவ்வாறு வெற்றி பெற்றால் சந்தேகப் படுவதும் தோனிக்கு செம லக்குடா என்பதும் வாடிக்கையாகிவிட்டது. மூன்றாவது போட்டியிலும் வெற்றிபெற்றதன் மூலம் ஐந்து போட்டிகளைக் கொண்ட தொடரில் இந்தியா 2 -1 என்ற கணக்கில் முன்னிலை வகிக்கிறது. இப்போதெல்லாம் நமது அணியின் தன்னம்பிக்கை வெகுவாக உயர்ந்துவருவதை கடந்த இரண்டு போட்டிகள் உணர்த்தும். முன்பெல்லாம் சச்சின் அவுட் ஆனாலே நமது தோல்வி என்பது ஏறக்குறைய உறுதியாகிவிடும். பல பேர் டி.வியை அனைத்து விட்டு வேறு வேலை செய்ய கிளம்பிவிடுவார்கள்.

சௌரவ் தலைமையில் அந்த கூற்றினை உடைப்பது போல அவ்வப்போது நமது அணி வெற்றி பெற்றிருக்கிறது. இங்கிலாந்துக்கு எதிராக யுவராஜ்-கைப் ஜோடி அடித்து ஆடி வெற்றி பெற்று தந்த நாட்வெஸ்ட் தொடர் தான் இதற்கு துவக்கம். ஆனால் இப்போது இன்னும் மெருகேறியிருக்கிறது. ஹர்பஜன், சாகிர் போன்றோரின் பங்களிப்பு நம் அணியின் தன்னம்பிக்கை உயர்ந்து வருவதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு. இறுதிவரை போராடும் குணமும், விடாமுயற்சியையும் இப்போது தான் நம் இந்திய அணி கற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. ஜிம்பாப்வே அணி தோல்வியின் விளிம்பில் இருப்பினும் பீல்டிங்கில் காட்டும் தீவிரம் என்னை பல நேரம் வியப்படைய செய்திருக்கிறது.

இருப்பினும் உலகக்கோப்பையை வெல்லும் அணி என்று உறுதியாக சொல்லும் அளவுக்கு நமது அணி இன்னும் பலம்பெறவில்லை என்பது நிதர்சனம்.

சினிமா:

சிறுத்தை என்ற ஒரு மசாலா படம் பாதி பார்த்ததில் என் மண்டையில் இருக்கும் மசாலா காலியாகிவிட்டது. காமெடி என்ற பேரில் கார்த்தி செய்யும் வேலைகள் செம புளிப்பு. சந்தானம் ஓகே. தெலுங்கை அப்படியே தமிழ் படுத்த முயன்றதன் விளைவு இது. தமன்னாவின் இடுப்பு க்ளோஸ்-அப் காட்சிகள் ஜொள் ரகம். பாதி படம் பார்க்கும் போதே என் மனதில் இருந்த கேள்வி - சிறுத்தை கொட்டை எடுத்ததா? எடுக்காததா? பதில்: எடுத்ததுதான்.

அழகன் என்ற பாலச்சந்தரின் படம் முழுதாக பார்கவில்லை. எனவே அந்த படத்தை எப்படியாவது பார்த்துவிடுவது என்று பார்த்தேன். பல சுவாரசியங்கள் படத்தில். உதாரணம் - செல் போன் வரும் காலம் முன்னரே காதலிப்போர் நேரம் காலம் மறந்து தொலைப்பேசியில் உரையாடுவது. தூர்தர்ஷன் சேனலில் வரும் தீம் மியூசிக் போன்றவை. படத்தில் நடித்த குழந்தை நட்சத்திரத்தில் சிலர் (சுஜிதா மற்றும் ராபர்ட்) இப்போது நட்சத்திரமாக உள்ளனர். பானுப்ரியாவின் அழகு அம்சம். மதுபாலாவை இந்த கால ஜெனீலியா நடிக்கும் கேரக்டர்கள் போல நடிக்க வைத்திருக்கிறார்.

இதே போல ராம்கி, கவ்தமி நடித்த "ஆத்மா " படமும் பார்த்துவிட எண்ணியபோது, எந்த சைட்டிலும் தரவிறக்கம் செய்ய இயலவில்லை. ஆத்மா என்ற தமிழ் மொழி மாற்றம் செய்த ஒரு மொக்கை இந்தி படம் தான் கிடைக்கிறது. யாரேனும் சரியான லிங்க் -ஐ கண்டுபிடித்தால் மறக்காமல் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

புத்தகம்:

தற்போது சுஜாதாவின் "தோரணத்து மாவிலைகள்" என்ற புத்தகத்தை படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். இதில் அவர் எழுதிய விமர்சனக் கட்டுரைகள், நேர்காணல்கள் ஆகியவைகள் கட்டுரை வடிவில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் முன்னுரையே சுஜாதாவின் பாணியில் உள்ளது. அது உங்களுக்காக:

"கட்டுரைகள் எழுதுவது எனக்கு எப்போதுமே பிடித்த விஷயம். கட்டுரைகளில் தான் வெளிப்படையாக எழுத்தையும் மற்ற விஷயங்களையும் தெளிவாக கருத்துச் சொல்ல முடிகிறது. இருந்தும் மக்கள் கட்டுரைகளைவிட கதைகளை விரும்பி நாடுவது கொஞ்சம் சோகமே. அதற்குக் காரணம் கட்டுரைகளை பலர் கடினமாக எழுதும் பழக்கம் தான்.

அவர்கள் 'நடத்திய' என்பதற்கு 'நடாத்திய' என்றும், 'சிறந்த' என்பதற்கு பதில் 'விழுமிய' என்றும். 'கலந்த' என்பதற்கு 'பொருளிய' என்றும் எழுதுவார்கள். இதனாலேயே தமிழ் மக்கள் கட்டுரை என்றாலே பயந்து பொய் ஆங்காங்கே ஒதுங்கிக் கொள்கிறார்கள்."

இந்தப் புத்தகத்தின் கட்டுரைகள் அவ்வாறு இருக்காது என சுஜாதா உத்தரவாதம் அளிக்கிறார்.

புத்தக விவரம்:

தோரணத்து மாவிலைகள் - சுஜாதா

விசா பப்ளிகேஷன்ஸ்

விலை - 75 /- ரூபாய்

சென்ற மாஞ்சாவைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள். மீண்டும் வருகிறேன். பொறுமையாக வாசித்த அனைவருக்கும் மிக்க நன்றி!!!

மனப்பக்குவம்

வருஷம் 1995 ...

காலை எட்டு மணி...

கேசவன் பேப்பர் படித்துகொண்டு இருக்கிறார்.

டேய் சீக்கிரம் கடைக்கு போயி இந்த லிஸ்ட்ல இருக்குற சாமான் எல்லாம் வாங்கிட்டு வாடா - இது கேசவனின் மனைவி விசாலாட்சி.

சரி மா...தெருவில் கிரிக்கெட் விளையாடிக்கொண்டிருந்த சரவணன் வீட்டுக்கு ஓடுகிறான்.

சரியாக கடைக்கு கிளம்பும் போது சரவணனின் மாமா தனது குடும்பத்துடன் அவன் வீட்டுக்கு வருகிறார். அம்மா... மாமா வந்துருக்காங்க என்றான் சரவணன்.

"வாங்க அண்ணா! நல்லாருக்கீங்களா?வாங்க மதனி...ஹே குட்டிப்பொண்ணு...எப்படி இருக்க? உனக்கு அத்தையை ஞாபகம் இருக்கா? என்று வழக்கமான உபசரிப்புகளில் மூழ்கிவிட்டாள் விசாலாட்சி.

கொஞ்சம் இருங்கண்ணா...காபி போட்டு எடுத்துட்டு வரேன்...சமையலறைக்குள் சென்றாள் விசாலாட்சி. உள்ளே இருந்த சரவணனிடம்,

"டேய் அந்த லிஸ்டோடு வரும் போது குட்டி பாப்பாவுக்கு எதாச்சும் சாக்கலேட் வாங்கிட்டு வந்துடு. "

ஆசை சாக்கலேட் தானம்மா?

இல்ல டா... நீ ரொம்ப நாளா கேட்டுட்டு இருப்பியே...அந்த ஜெம்ஸ் சாக்கலேட் அது வாங்கு...

நான் கேட்கும் போதெல்லாம் அதை தின்னா வயித்துல புழு வரும்னு சொல்லு...இப்போ அதுக்கு மட்டும் வாங்க சொல்ற...நாம அவுங்க வீட்டுக்கு போகும் போது எல்லாம் மாமா எனக்கு ஆசை சாக்கலேட் தான் வாங்கி தராரு. எனக்கும் ஒன்னு அப்படியே வாங்கிக்குறேன் மா..

அடி ராஸ்கல்... பெரிய மனுஷன் மாதிரி பேசாத...நான் சின்ன புள்ளையா இருக்குறப்போ எனக்கு எல்லாம் ஆசை சாக்கலேட் கூட இல்ல...பனங்கற்கண்டும், தேன் மிட்டாயும் தான்... அவங்க போகட்டும் உனக்கு மண்டகப் படி இருக்கு. ஒழுங்க போயி சொன்னதை வாங்கிட்டு வாடா.

எல்லா பொருளையும் மூட்டை கட்டி சுமந்து வந்து வீடு வந்து சேர்ந்ததில் சரவணன் சோர்ந்து போய் இருந்தான். உள்ளே வந்து பார்த்தால் அவன் அப்பாவும், மாமாவும் அரசியல் பேசியபடி காபி குடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அம்மாவும், அத்தையும் சொந்த கதைகளை பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். உள்ளே சென்று தண்ணி குடித்து விட்டு விளையாட போகலாம் என்று கிளம்பியவன் வெளியே வரும் போது குட்டி பாப்பா ஜெம்ஸ் சாக்கலேட்டை சப்பிசப்பி சாப்பிடுவதை கண்டு சற்று கடுப்புடன் வெளியேறினான்.

வருடம் 2004 ..

சரவணன் இப்போது பொறியியல் இரண்டாம் ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருந்தான். கல்லூரி கிளம்பும் நேரத்தில் அவனின் ஒன்று விட்ட அண்ணன் தனது குடும்பத்துடன் வந்திருந்தான்.

அம்மா பாலாஜி அண்ணன் வந்திருக்காங்க..வழக்கமான குசல விசாரிப்புகள். அம்மா சொல்வாளே என்று வெளியில் சென்று தனக்கு ஒரு ஆசை சாக்கலேட்டும், வந்திருந்த அண்ணனின் குட்டிப் பாப்பாவுக்கு 'மன்ச்' மற்றும் கிட்காட் சாக்கலேட்டும் வங்கி வந்து குழந்தையிடம் கொடுத்தான். ஒன்றும் தெரியா குழந்தை சப்பி சப்பி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தது.சரவணன், அதை ரசித்தவாறு புன்னகையுடன் கல்லூரிக்கு கிளம்பினான்.

சாப்ட்வேர் சுந்தரம் (பாகம் 1)...

சாப்ட்வேர் சுந்தரம் (பாகம் 1)...

புது முறையில் ஏதாவது செய்யலாம் என்று தோன்றியதில் கதையும் இல்லாமல், கட்டுரையாகவும் இல்லாமல் இரண்டும் கெட்டானாய் வந்திருக்கு. படிக்கறது உங்க தலைவிதி.

ஷ்யாம்- கௌதம் மேனன் படத்தில் சொல்வது போல, ஒரு மெக்கானிகல் இஞ்சினியரிங் பட்டதாரி. படிப்பை முடித்த கையோடு வேலைக்கு தேடி அலைந்ததில் வட இந்தியாவில் ஒரு பணியில் சேர்ந்தான். சுமாரான சம்பளம். வழக்கம் போலவே ஏழ்மையின் பிடியில் உள்ள குடும்பம். வயசான அப்பா, வயதுக்கு வந்த தங்கை, சீக்கான அப்பா என சோகமும்,வறுமையும் புரையோடும் குடும்பத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவன். இது தான் நம்ம கதையின் நாகனின் முன்னுரை.

இப்போ உங்களுக்கு எல்லாம் ஒரே குழப்பமா இருக்குமே? என்னடா கௌதம் மேனன் ஸ்டைல்ல ஆரம்பிச்சுட்டு, சேரனின் தவமாய் தவமிருந்து ரேஞ்சுக்கு போகுதே என்று.எனக்கும் அதே குழப்பம் தான். கொஞ்சம் பொறுங்க கதை முடிவில நான் என்ன பினாத்தி இருக்கேன்னு

நீங்களே புரிஞ்சுக்குவீங்க.நம்ம இப்போ மீண்டும் கதைக்கு போகலாம்.

படிச்சு முடிச்சு சம்பாதிக்கும் ஆசையில் உற்சாகமாக தான் இவனும் கிளம்பி சென்றான்.ஆறு மாத காலம் உருண்டோடியிருக்கும்.ஆனால் இவன் வாங்கும் சம்பளம் இவனது செலவுக்கே பத்தவில்லை. எனவே வீட்டில் இருந்தும் அதிருப்தி குரல் ஒலிக்கவே, அந்த வேலையை விட்டுவிட்டு தாய் மண்ணாம் தமிழகத்தின் தலைநகர் சென்னைக்கு திரும்பினான். முக்கால் வாசி நடுத்தர மற்றும் வசதி குறைந்த தமிழ் குடும்ப புதல்வர்கள் சென்னை தெருக்களிலும் சாலைகளிலும் வேலை தேடி அலையும் தருணங்கள் இவனுக்கும் வைத்தது. ஆனால் இவன் மீண்டும் சம்பளம், மானம் மாரியாத்தா, சூடு சூலாயுதம், வெக்கம் வேலாயுதம் என்று எதுவும் பார்க்காமல் 3000 ருபாய் பணியில் வந்த ஒரு வாரத்திலேயே சேர்ந்தான். பின்னே வயிற்று பிழைப்புக்கு காசு வேண்டுமே.

இப்படி அவன் வாழ்க்கை போய்க்கொண்டிருக்கும் போது தான் அவனது அறைவாசி அவனிடம் "நீ பேசாம சாப்ட்வேர்ல ட்ரை பண்ணலாமே?" என்று கொளுத்தி போட்டார்.

இப்போ பார்த்தீங்களா? மீண்டும் கௌதம் பட பாணிக்கே கதை போகுது. ஹீரோ சாப்ட்வேர்ல வேலைக்கு சேரப்போறான்.

மெக்கானிக்கல் இஞ்சினியரிங் படிக்கும் பெரும்பாலான மாணவர்களின் ஒரே குமட்டல் கம்ப்யுட்டர் சைன்ஸ் மாணவர்களும், அவர்கள் செய்யும் அலப்பரைகளும் தான். இவன் மட்டும் இதில் விதிவிலக்கா என்ன? எப்பாடு பட்டாலும் பிற்பாடு படாதவர் என்பது போல எந்த தருணத்திலும் நாம் சாப்ட்வேர்ல மட்டும் வேலைல சேர்ந்துட கூடாது என்பது இவன் மற்றும் இவனது நண்பர்களின் வேதவாக்கு.

ஆனால் காலம் தான் புரியாத புதிர் ஆச்சே. வீட்டின் நிதி நெருக்கடி அதிகரித்துக்கொண்டே போக, வேறு வழியின்றி சாப்ட்வேர் இன்டர்வியு அட்டென்ட் செய்வது என முடிவெடுத்தான். எழுத்து தேர்வு, எச்.ஆர் என இரண்டே சுற்று. எளிதில் தெரிவித்தான் என்று சொல்லமுடியாது. ஆனால் கஷ்டப்படவும் இல்லை. முதல் சாப்ட்வேர் இன்டர்வியு... வேலையும் கிடைத்துவிட்டது.

இனி நம் வாழ்வில் வசந்த காலம் தான் என்பவனுக்கு நடக்க இருக்கும் அதிர்ச்சி, நிகழப்போகும் மாற்றங்கள் அவனுக்கு தெரிந்திருக்கவில்லை.

தொடரும்..

மாஞ்சா - 05/11/2011

மாஞ்சா - 05/11/2011

(நூல் விடுராப்ல சில செய்திகள் கொண்ட இடுகை)

எப்படியோ இந்த வருட இறுதியில் இந்திய கிரிக்கெட் அணி வெற்றியுடன் முடித்து டெஸ்ட் போட்டிகளின் தர வரிசையிலும் முதல் இடத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டுள்ளது. தோனியின் தலைமையில் இந்த வருடம் உலகக்கோப்பையை இந்திய வெல்லுமா என்பதை பொறுத்திருந்து தான் பார்க்க வேண்டும். நம்ம அணியில் எப்போதும் இருக்கும் ஒரே பிரச்சினை என்னவென்றால், அடித்தால் அனைவரும் அடித்து ஆடி இமாலய இலக்கை எதிர் அணிக்கு சவால் இடுவார்கள். இல்லையென்றால் சொற்ப ஓட்டங்களிலேயே அனைவரும் ஆட்டமிழந்து வெளிநடப்பு செய்வார்கள். இந்த நிலை தற்போது சற்று குறைந்திருந்தாலும் அவ்வப்போது ஏற்படுவது கவலை அளிக்கிறது.

நண்பர்கள் பலரும் இந்தியா- தென்னாப்பிரிக்க தொடரை கூட பார்க்காமல் ஆஷஸ் தொடரை கூர்ந்து பார்கிறார்கள். ஆஸ்திரேலியா அணியின் தோல்வியில் பலருக்கு மகிழ்ச்சி. வீழ்ச்சியின் விளிம்பில் சிக்கி கொண்ட ஆஸ்திரேலியா எனது பார்வையில் 90 களில் சரிவை சந்தித்த மேற்கு இந்திய அணியின் ஞாபகத்தை அளிக்கிறது. மறுபுறம் நியுஜியை வீழ்த்தி வங்கதேச அணி மற்றொரு இலங்கை அணி போல வளர்ச்சியடைந்து வருகிறது.

மந்திரப்புன்னகை, ஒச்சாயி, கவுரவர்கள் படங்களைப் பார்த்தேன். மந்திரப்புன்னகையும் ஒச்சாயியும் ஒரே கதைக் கரு கொண்ட படம் தான். என்ன ஒன்று கிராமத்து சப்ஜெக்ட் மற்றொன்று நகரத்து சப்ஜெக்ட். மந்திரப்புன்னகை வசனங்கள் பளிச்.

சஞ்சய் ராம் இயக்கத்தில் வெளிவந்த கவுரவர்கள் மேக்கிங்கில் தேறுகிறது. சத்யராஜ் நடிப்பு பிரமாதம். விக்னேஷும் முடிந்த வரை நடித்திருக்கிறார். தேவை இல்லாமல் செண்டிமெண்ட், காதல், துரோகம், தாகம் என்று காட்சிக்கு ஏற்றவாறு பல பின்னணி பாடல்களை கேட்கும் போது முதலில் பிடித்திருந்தாலும் அடிக்கடி வரும்போது என்னால் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை .எங்கள் ஊர் சேலத்தை மையமாக வைத்து எடுத்திருக்கிறார்கள். அநேகமாக சேலத்தை மையமாக வைத்து வெளிவந்த படங்களில் ஓடியது ரோசாப்பூ ரவிக்கைகாரி என்ற படம் மட்டும் தான் என்று நினைக்கிறேன்.

எப்படி இருந்த நான் இப்படி ஆயிட்டேன் என்று சொல்லும் அளவுக்கு சுந்தர்.சியை யோசிக்க வைக்கும் படம் தான் நகரம் - மறுபக்கம். தலைநகரம் படத்தில் நடித்த பாதி பேர் இந்த படத்திலும். அனுயாவுக்காக பார்க்கலாம். பேசாம சுந்தர்.சி சார் மீண்டும் இயக்குனர் அவதாரமே எடுக்கலாம்.

வில்பர் சர்குணராஜ் என்பவர் யு ட்யூபில் கலக்கி கொண்டிருக்கிறார். யு ட்யூப் சென்று அவர் பெயரில் தேடுங்கள் பல சுவாரசியங்கள் உங்களுக்கு காத்திருக்கிறது. முதலில் அதை எல்லாம் பார்த்து எள்ளி நகைத்தாலும் மீண்டும் மீண்டும் பார்க்க அவரின் தன்னம்பிக்கையை பாராட்ட தோன்றுகிறது.

கீழ் உள்ள புகைப்படம் சமீபத்திய சுற்று பயணத்தின் போது எடுத்தது. சில ஜிம்மிக்ஸ் எல்லாம் செய்து பார்த்ததில் எனக்கு இந்த படம் நன்றாக இருக்கிறது. பார்த்து விட்டு உங்கள் கருத்துகளை கூறுங்கள்.

 பாமரனின் எழுத்தில் "அகிம்சாமூர்த்தி அமெரிக்கா" என்ற புத்தகத்தை வாசித்தேன். பல நாடுகளில் கம்யுனிசத்தை காரணமாக காட்டி அமெரிக்கா சுரண்டியதை விலாவரியாக எழுதி இருக்கிறார். சிலி, லிபியா, இந்தோனேசியா,ஈக்வெடார்,உருகுவே போன்ற நாடுகளின் தலைவர்கள், மக்கள் அடைந்த துயரத்தை விளக்கி இருக்கிறார். நீங்களும் நேரம் கிடைத்தால் வாசியுங்கள்.

மாஞ்சா போடுவது இரண்டாவது முறை. முதலில் போட்ட மாஞ்சாவை

பார்க்க இங்கு சொடுக்குங்கள். மீண்டும் வேறு ஒரு பதிவில் சந்திக்கிறேன். பொறுமையுடன் படித்த அனைவருக்கும்

நன்றியும் , வணக்கமும்!!!